Balkan kökenli bir bahçıvan olan Ibrahim'in cocuklari İlhan, Armağan, Gülcan ve Bertan...Ilhan'in ilk karısı Revan, kendinden otuz yas küçük yeni karisi Renginur, Armagan'in karisi Figen...Bu şahısları merkeze alarak bölümler halinde ilerleyen bir roman.Sıkılmadan merakla okudum Ilhan'in ilginc rüyası ile başlayan ve yirmi dört saat süren bu romanı.Kadin erkek ilişkilerine ustaca değinen yazarın roman kurgusu ve mükemmel dili ilgi çekiciydi.
Hayatta en zor şey, insanın hak etmediği acılara düştüğünde bile hayatı sevmesidir.Felakete uğrayanların yaraları ancak böyle , içinden gelen bir güçle iyileşebilir.
Neydi çocukluk? Hızla giden bir tren penceresinden akan görüntüler mi? Uzun yazlar, sıcak güneşli günler, geceye taşan sokak oyunları mı? Çemberler, bilyeler, köşe kapmacalar mı?