Erhan KUTLU
@Simurg777
İnsan sadece öldüğünde bir kutuya kapanmalı aksi durumda yaşamın egemenliğine giremesiniz, boğulursunuz… Erhan kutlu
Diyarbakır
43 okur puanı
Temmuz 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Hayat, başka hayatlarla yaşamını sürdürüyordu. Yiyenler ve yem olanlar vardı. Yasa şöyleydi: YA YERSİN YA DA YEM OLURSUN.
SON İTİRAF
Yıllar geçti, sevgili Manuel Valadares. Şimdi kırk sekiz yaşındayım ve zaman zaman, özlemimde, hep bir çocuk olduğum izlenimine kapılıyorum. Birden ortaya çıkıverecekmişsin, bana artist resimleri ve bilyeler getirecekmişsin gibi geliyor. Hayatın sevilecek yanlarını bana sen öğrettin, sevgili Portuga’m. Şimdi bilye ve artist resmi dağıtma sırası bende, çünkü sevgisiz hayatın hiçbir anlamı yok. Ara sıra sevgimle mutluyum, ara sıra da yanılıyorum; bu daha sık oluyor
Acı, insanın birlikte ölmesi gereken şeydi. Kollarda, başta en ufak güç bırakmayan, yastıkta kafayı bir yandan öbür yana çevirme cesaretini bile yok eden şeydi.
Ey kaynak, bırak beni, diyordu Çiçek ağlarken.
Tepelerde doğdum
Denize doğru götürme beni.
Boşuna! Dalların oynayışı Dalların tatlı tatlı oynayışı Boşuna! Saydam çiy damlacıkları Gökyüzünün maviliğinden inen...
Ama gürültücü ve soğuk kaynak Alaycı bir mırıltıyla
Koşuyordu kumlarda
Koşuyordu çiçeği sürükleyerek
“İşte seni böyle görmek istiyorum. Kafanda örümcek ağlarıyla değil de tatlı hayallerle yaşarken...”