Bu memleketin kötü yanı burada: her şey, hava, hepsi, oldukları yerde çok fazla kalıyor. Toprağımız da nehirlerimiz gibi: donuk, yavaş, sert; insan yaşantılarını da kendi amansız, düşüncelerle yoğun görünüşünde yaratıp biçimlendiriyor.
Hakikat hatırladıklarımızdır, belki de anlatılarımız katışıksız, yalın bir gerçek olmadığı için vaktiyle aldığımız yaralar bizi öldürmedi, acıya tahammül edebildik.