Savaşta insanlar, sanki her biri bütün atalarının ölümünün öcünü almakla yükümlüymüşçesine ve sanki bu atalardan hiçbiri doğal bir ölümle ölmemiş gibi davranırlar.
Mit, insanların yaratabilecekleri en kalıcı şeydir; hiçbir alet, bin yılların akışı içersinde kendi kendisiyle benzerliğini bazı mitler kadar koruyamamıştır. Mitlerin kutsallığı onları korur, betimlenişleri ise sonrasız kılar; insanlara bir mitin doyumunu verebilen, en yürekli mucitlerin yapabileceğinden daha fazlasını yapmış demektir.
İnsanın kendini, daha önce pek çoklarınca paylaşılmış bir inanca adamasında her zaman kuşku verici bir yan vardır. Bu durum, sözcüklerin anlatabileceğinden çok daha fazla bir boyun eğme içerir. İnanç, insanın genişleyebilen bir becerisidir ve yapabilecek olan herkesin bu genişlemeye bir katkıda bulunması öngörülmüştür.