Beyaz bir ayağı kapatan, nefessiz bırakan siyah bir ayakkabı gibi kıstıranlarla; kalbimizi dişleriyle ikiye bölenlerle; bizi sevgisiz bırakan, değersiz hissettiren, ağlatanlarla; kanımızı emen vampirlerle de vedalaşmak zordur.
Tesadüf seni önüme çıkarmasaydı, gene aynı şekilde, fakat herşeyden habersiz, yaşayıp gidecektim. Sen bana, dünyada başka türlü bir hayatın da mevcut olduğunu, benim bir de ruhum bulunduğunu öğrettin.
Bir ruh, ancak bir benzerini bulduğu zaman ve bize, bizim aklımıza, hesaplarımıza danışmaya lüzum bile görmeden, meydana çıkıyordu... Biz ancak o zaman sahiden yaşamaya başlıyorduk.