Ahmet Kutlu Kaplan
@Simyaci_gaziantepte
4 okur puanı
Nisan 2023 tarihinde katıldı
Bir yıl düşünün…
Tarihin, düşüncenin ve inancın birbirine karıştığı bir yıl.
Zamanın sıfırlandığı değil, anlamın yeniden yazıldığı bir an.
Milattan önce birinci yıl…
Doğu’nun sessiz bilgeliğiyle, Batı’nın sorgulayan aklı
aynı gökyüzü altında buluşuyor.
Yunan felsefesi, Kudüs'ün kutsal sessizliğiyle karşılaşıyor.
İmparatorluklar kuruluyor, tanrılar sorgulanıyor,
ve insanlar, kurtuluşu düşünmeye başlıyor.
Susan Buck-Morss, Yıl: Bir kitabında
bir tarihsel anı değil, bir bilinç kıvılcımını anlatıyor.
Bir felsefi uyanışın ayak seslerini…
Çünkü o yıl, sadece bir takvim başlangıcı değildi.
Birbirinden uzak coğrafyaların,
birbirine çok yakın sorular sormaya başladığı yıldı.
Yıl: bir kitabını okuyunca Tanrının kim olduğu kadar, insanın kim olduğu da sorgulamaya başlıyorsunuz.
İktidarların nasıl kurulduğu
ve özgürlüğün gerçekten mümkün olup olmadığını sorguluyorsunuz
Yıl: Bir, sadece geçmişi anlatmıyor,
Bugünü anlamak için bize bir pusula sunuyor.
Çünkü bazen bir yıl, binlerce yılın kaderini değiştirebilir.
Ve bazen bir kitap, o yılı yeniden görmemizi sağlar.
Bu kitap bir tarih anlatısı değil;
Bir düşünce haritası,
Felsefenin, dinin ve politikanın nasıl iç içe geçtiğini gösteren güçlü bir metin.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Bazen bir kitap okursunuz ve dünya artık eskisi gibi kalmaz.
İşte Gabriel Garcia Marquez’in ‘Yüzyıllık Yalnızlık’ı tam da böyle bir kitap.
Bir kasaba düşünün: Macondo.
Sıfırdan kurulan, sonra yavaş yavaş kendi içine çöken, hayalle gerçeğin birbirine karıştığı bir yer.
Ve bir aile: Buendía’lar… Her kuşakta yalnızlıkla, aşkla, kaderle boğuşan insanlar.
Marquez bu kitabı yazmadan önce yıllarca kafasında kurmuş.
Bir gün ailesinin anlattığı hikâyeleri hatırlamış ve demiş ki:
‘Ben bu kitabı yazmalıyım.’
Arabasını satıp kendini odaya kapatmış ve beş yüz sayfa sonra dünya edebiyat tarihine geçen Yüz yıllık yalnızlık ortaya çıkmış.
Yüz yıllık yalnızlıkta
Gerçek olaylar, büyülü detaylarla anlatılıyor.
Bir kadın göğe yükseliyor. Bir adam yıllarca yağmurun altında dolaşıyor.
Ama her şey sanki hayatın içindeymiş gibi doğal anlatılıyor.
Ve son cümleyi okuduğunuzda…
Bir ailenin, bir halkın, belki de insanlığın kaderine tanık olmuş gibi hissediyorsunuz.
‘Hayat, insanın yaşadıkları değil, anlattıklarıdır,’ diyor Marquez.
İyi ki anlatmış.”
