Reklam
En iyisi düşünmemekti. Kaçmaktı. Kendi içine kaçmak. Fakat bir içim var mıydı? Hatta ben var mıydım? Ben dediğim şey, bir yığın ihtiyaç, azap ve korku idi.
Sayfa 176
"Korku... Korku ve insan, korku ve insan talihi, insanın insana hücumu, o hiç yere düşmanlık. Fakat neyi aldatabilirdim, kime anlatabilirdim? İnsan neyi anlatabilir? İnsan insana, insanlara hangi derdini anlatabilir? Yıldızlar birbiriyle konuşabilir, insan insanla konuşamaz."
Sayfa 109
"Saatin kendisi mekân, yürüyüşü zaman, ayarı insandır... bu da gösterir ki, zaman ve mekan insanla mevcuttur."
Sayfa 31
Allah'ın halifesi olmayan beşer, maymunun halifesi olur, onun ardından, onun gelişiminin ardından gelir. İnsan ise bütün tabiatın aksine hem başkaldırabilen hem seçebilen hem bilgi ve bilinç kazanabilen hem de tabiata karşı yaratabilen bir varlıktır. Bu işi Allah mutlak düzeyde yaparken, insan kendi nispi düzeyinde yapar.
Sayfa 29
Reklam