Sina
@Sinat
Puan vermedi·379 syf.·
2025 3. kitabı
“Bu yeni Savunma’nın hâkim tasavvuru, iki dünyanın zaten aşina olduğumuz zıtlığıdır. Ruhun "kendi başına" ve hakiki bilgi nesnelerinin ait olduğu duyuüstü bir dünya vardır; ve bir de bedenin ve görünür ve somut şeylerin duyularla algılanan dünyası vardır. Bedenin dünyası bir hapishane veya bir mezardır; ruhun ve ideaların diğer dünyası tüm değerin içinde bulunduğu hakiki yaşam ve gerçeklik âlemidir.”
“Ortaya çıkarmaya çalıştığımız nokta, Platon'un gelişiminin Sokrates öncesi felsefe boyunca işlediğini gördüğümüz genel kurala uymasıdır - yani "eşyanın doğasına" ilişkin görüşün ruhun doğası ve yazgısına dair inançları yansıttığı ve onlar tarafından belirlendiği kuralına. İdealar teorisi, ruhun ölümsüzlüğü ve ilâhiliği öğretisi ile aynı anda ortaya çıkar; ve Phaidon'un tüm argümanı, iki öğretinin kaderinin birbirine bağlı olduğudur. Dolayısıyla İdealar Teorisinin mistik bir bakış açısından yorumlanması gerektiğini ve Parmenides ve Empedokles sistemlerini ortaya çkaran aynı dünya ve yaşam ve ölüm görüşünden esinlenmiş olduğunu savunmak için güçlü bir prima facie (ilk bakışta haklı görülen) durum vardır.”
“Spinoza'dan öğrendim ki şeyleri iki şekilde tasavvur ederiz: Onları Tanrı’da gördüğümüz şekilde, ebedi; ve onları uzay ve zamanda bildiğimiz şekilde, sınırlı, sonlu, Tanrı’dan kesilmiş halde. Ancak birini gerçekten sevmek, onları Tanrı’da ve zamanda aynı anda görmek demektir. Varoluşlarının şimdi ve buradaki hassasiyeti ve gölgesi, Tanrı’daki varlıklarının kehribarı ve kristali.”(G.Agamben)