Sinem Akyüz
@Sinem393
107 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Kederin her "an"ını, yasımı ilk olarak yaşamış olduğum an sanıyorum.
Bu da şiddetin, bütünlüğünden bir şey kaybetmediği anlamına gelir.
Sayfa 83
Şaşkınlığım - ve sanki tedirginliğim ( keyifsizliğim) aslında bir eksiklikten değil de ( ben bunun bir eksiklik olduğunu söyleyemem, hayatım karmakarışık durumda değil) bir yaradan, sevginin yüreğini acıtan bir şeyden kaynaklanıyor.
Sayfa 73
Depresyon, benim, kederin derinliklerinde, yazıya bile sarılmayacağım sırada gelecek.
Sayfa 70
Yaşanan her şey zamanla soluyordu. Öyle bir soluyordu ki belli belirsiz bir iz bırakıyordu arkasında. İnsan bu ize bakıyor ama yaşandığından emin olamıyordu.
Sayfa 42
Nietzsche bir yerlerde şöyle demişti: "En ağır yükü istiyordun kendin için ve sonunda kendini buldun."
Sayfa 106
