İşin kolayına kaçmadım
Uğruna ölmedim yani
Uğruna ölünecek sandığım biri için yaşadım hep
Sen bunu da bilmedin
Ben bir bakışına bin anlam yükledim
Sen aşka kestirmeden gittin
Bir hayatın özetini bırakıp avuçlarıma
Şimdi gidiyorsun
GİT
Bana karanlığın ne demek olduğunu öğretmeden
Bütün ışıklarımı söndürüyorsun...
Daha fazla kırılmamak adına etrafıma ördüğüm yüksek duvarlar, üzerime çöktü.
Gidip birilerini öldürmek, birilerine küfür etmek ve birilerine sımsıkı sarılmak istedim.
Bağırmak istedim, sonsuz acımı!
Bir caddenin ortasında hıçkıra hıçkıra ağlamak istedim.
Gırtlağıma parmak sokup içimde biriken nefretleri kusmak istedim.
Özür dilemek istedim birilerinden…
Bu içime kapanmışlığımın zincirlerini kırmak istedim.
Güçlü gözükmek değil, güçlü olmak istedimm
Birileri beni toprağın altına gömmeden ve bedenim çürüyüp kokmadan, affetmek isterdim seni.
En azından bir kaç dakikalığına.
Çünkü seni affedemiyor olmak sevgilim,
Aklımdan hiç çıkaramıyor olmak aslında.
Seni hiç unutamıyorum,
Sen de beni hatırla!
Huzurlu uyanamadığın sabahlarda,
O boşluktan düşme hissine kapıldığında,
Durup dururken efkarlandığında,
Yaktığın her sigaranın gırtlağına değen o son dumanında..
En çok tövbe ederken Tanrı'ya,
Beni de hatırla günahlarının arasında !