Yanar sobasında yalnızın üşüyen bakışları.
Yalnız hem bilgesi hem delisidir kendi dünyasının
Ayrıca hem efendisi hem kölesidir kendisinin
Yalnız kendi ben’inin sen’idir.
Her leke kendisiyle çıkar
Çırılçıplak bir kadın
İniyor güzellik dağlarının
Esmer akşamlarından,
Yalnızlığının ve yalanlarının
Karanlık uykusuna.
Ellerinde yapma çiçekler.
Özdemir Asaf