"İnsanların kelimelerine değil,o kelimeleri hangi boşlukları doldurmak için seçtiklerine bakmak gerekir.Zamanın ruhu,bizi sürekli bir vitrin olma çabasına iterken asıl kıymet kimsenin bakmadığı o kuytu köşelerde biriken yaşanmışlıklardadır.Her veda bir eksilme değil bazen ruhun gereksiz yüklerinden arınmasıdır.Kendi gölgesiyle barışık olanların,güneşin nerede durduğuna dair bir kaygısı olmaz.Hayat,ne eksik ne fazla;tam da idrak edebildiğimiz kadardır."
Fernando Pessoa'nın dediği gibi:
"Ruhun gerçek coğrafyası haritalarda yoktur;çünkü orada dağlar zihinden başlar ve dumanlar kalpte söner."