Albert Camus der ki,"Nefretin ortasında,içimde,yenilmez bir sevgi olduğunu buldum. Gözyaşlarının ortasında,içimde,yenilmez bir gülümse olduğunu buldum.Karmaşanın ortasında,içimde,yenilmez bir sakinlik olduğunu buldum. Tüm bunların içinde fark ettim ki kışın ortasında içimde,yenilmez bir yaz olduğunu buldum. Ve bu beni mutlu ediyor. Çünkü dünya üstüme ne kadar gelirse gelsin,içimde,onu gerisin geri yollayan daha güçlü,daha iyi birşey var demektir."