“Divê mirov nebe sebebê şikestina awirên jinekê kurê min. Ku şikest jiyan hildiweşe. Her bera pêy mirov dide. Dibe kul, dibe birîn û kurm digire, ji hundir ve dixwe canê mirov dirizîne”
“Lê bedelê bêdenigiyê jî dazanîbû Mele Selîm. Wekî toqekê dikeve stûyê mirov denyê peyvê. Wekî toqeke naletê…. Zengar digire û diavêje zimên. Û ku peyvan zengar girt li ferhenga hişê mirov ûjdan jî zengar digire.”