“Kalpsizsiniz” denmişti bir gün kendisine. Ama hayır, onun bir kalbi vardı.Onun, yaşamak için dünyaya gelmiş insanların her gün ölümünü gördüğü yirmi saate katlanmasına yarıyordu.Onun, her gün her şeye yeni baştan başlamasına yarıyordu.
Şunu belirtmek gerekir, veba sevme gücünü ve hatta dostluk duygusunu herkesin elinden almıştı. Çünkü aşkın biraz olsun geleceğe gereksinimi vardır ve bizler için kısa anlardan başka bir şey yoktu artık.