Berf

Çocukken sabah beşte, daha güneş tam olarak doğmadan uyanırdım; anneannemin peşine takılıp bahçe sulamasına katılabilmek için. O saatlerde havanın serinliğinin tenimde uyandırdığı hissi bir daha hiç
Bu yorum görüntülenemiyor
Çocukken sabah beşte, daha güneş tam olarak doğmadan uyanırdım; anneannemin peşine takılıp bahçe sulamasına katılabilmek için. O saatlerde havanın serinliğinin tenimde uyandırdığı hissi bir daha hiç
Bu yorum görüntülenemiyor
Çocukken sabah beşte, daha güneş tam olarak doğmadan uyanırdım; anneannemin peşine takılıp bahçe sulamasına katılabilmek için. O saatlerde havanın serinliğinin tenimde uyandırdığı hissi bir daha hiç
Bu yorum görüntülenemiyor
Sizi en iyi anlayabilecek ve gerçekten görebilecek insan çoğu zaman size en yabancı olandır. Çünkü asıl yabancılaşma yakınlaşmaya başladığınız anda başlar. Zira her şey biraz da tüketme eylemi üzerine kurulmuştur. Bu, insana dair en acınası bulduğum şeylerden biridir; daha çocukken bile fark edip kederle seyrettiğim bir gerçek. Hepimiz aynı gökyüzünün altında, kendi sırça fanusumuzun içindeki havayı soluyoruz. Yani yan yana yürüyor olmamız büyük bir yanılgı. :)
Okuyunca aklıma Bernhard geldi. #72974296
Önceki 1 yanıtı göster
Adem
Adem
#45971325 Ben de 7 yıl önce paylaşmışım:) aklına gelenler tamamlanmış yazdıklarımı:)