Ben buna katılmıyorum. Daha doğrusu, bu bakış açısına boyun eğmeyi reddediyorum. Yoksa, hiçbir şey çaba göstermeye değmez. Yaşamımın, yiyecek, barınak ve biraz da boş vakit satın alabilmek amacı ile çalışmakla özetlenmesi fikrini kabul edemem. Tamamen anlamsız olur.
Bütün bu kitapları niçin evimde tutayım? Arkadaşlarıma daha kültürlü olduğumu göstermek için mi? Duvarları süslemek için mi? Biriktirdiğim kitaplar evimde değil bir halk kütüphanesinde olsalar çok daha faydalı olur.
Doğruyu söylemek gerekirse evimde çok kitap yok: Birkaç sene önce hayatıma dair bazı kararlar aldım;niteliği artırıp inceliği azaltma fikrinin cazibesine kapıldım. Sonsuz sayıda nesneye sahip olmaya mecbur kalmadığımızda muazzam bir özgürlüğe ulaşacağımız kanısındayım.