Murat
@Sky_god
Endüstri Mühendisi
Marmara Üniversitesi (YL)
İstanbul
52 okur puanı
Mart 2021 tarihinde katıldı
Sevdalinka, sadece bir aşk hikayesi değil; aynı zamanda barışın, insanlığın ve umudun ne kadar değerli olduğunu hatırlatan bir kitap. Hem akıcı hem öğretici, aynı zamanda duygusal. Yaşanan olaylar gerçek tarihe dayandığı için insan okurken hem üzülüyor hem de daha çok düşünmeye başlıyor. Ayşe Kulin, Sevdalinka ile hem bir dönemi aydınlatmış hem de unutulmaması gereken bir insanlık dramını edebiyatın en güçlü diliyle ölümsüzleştirmiştir. Bu kitap, Kulin’in neden Türkiye’nin en kıymetli yazarlarından biri olduğunu bir kez daha kanıtlıyor.
Reklam
En çarpıcı bulduğum nokta, “budalalık” diye adlandırılan bu saf iyiliğin aslında yüce bir bilgelik olduğu hissi. Prens Mişkin’in varlığı, bize merhametin ve dürüstlüğün zayıflık değil, güç olduğunu hatırlatıyor. Finaldeki hüzün ise Dostoyevski’nin insan doğasına dair karamsar ama sarsıcı gerçeğini yansıtıyor: Saf iyilik çoğu zaman bu dünyanın sert yüzünde barınamıyor.
Budala, yalnızca 19. yüzyıl Rus toplumunu değil, insan ruhunun evrensel yaralarını da anlatan, bitirdiğinizde uzun süre zihninizde yankılanan büyük bir eser!
Victor Hugo, bu romanında Paris’in kalbinde yükselen Notre Dame Katedrali etrafında, toplumun dışladığı Quasimodo’nun trajik hikâyesini anlatır. Hem aşk hem de ötekileştirme temalarını işlerken, insanın iç güzelliği ve toplumun acımasızlığı çarpıcı bir şekilde ortaya konur.
Görünüşe aldanmayan, güçlü bir klasik arıyorsanız ve toplumsal önyargıları, tutku ve dramla harmanlanmış bir hikâyeyi okumak istiyorsanız mutlaka okuyun. Hem karakterleri hem de dönemin Paris’ini unutamazsınız.
Lev Tolstoy’un Anna Karenina romanı, aşkın ihtişamı ile yıkımı arasındaki ince çizgide yürüyen insan ruhunun büyük bir trajedisidir…
Tolstoy burada sadece bir yasak aşk hikayesi anlatmaz; aşkın, evliliğin, toplumun, ahlakın ve bireysel özgürlüğün anlamını bütün ağırlığıyla sorgular. Romanın dili zariftir, karakterler ise o kadar canlıdır ki onları gerçek hayatta tanıyormuşsunuz gibi hissedersiniz. Tolstoy’un insan psikolojisine dair gözlemleri olağanüstüdür; duygular, düşünceler, anlık tereddütler neredeyse görünmez bir iplikle dokunur metne….
“Tanrı sustuğunda, insan ne yapar?”
Karamazov Kardeşler, bir cinayet romanı gibi başlıyor ama sayfalar ilerledikçe anlıyorsunuz ki asıl dava mahkemede değil, insanın ruhunun içinde görülüyor. Dostoyevski bu romanda suç ve cezanın ötesine geçiyor; insanın Tanrı’yla, vicdanla ve kendisiyle hesaplaşmasını anlatıyor.
Her bir Karamazov kardeş, insanın bir yönünü temsil ediyor.
Kitap sizi sadece okutmuyor, sizi size anlatıyor.
Okuması kolay değil, bazı bölümler ağır, felsefi ama sabır gösterene büyük bir zihinsel ve duygusal ödül veriyor. Herkesin bir gün tanışması gereken bir eser. Çünkü hepimizin içinde bir Karamazov var. Belki de hepsi birden.
