Rengin
@Slazngnn
Her şey maşuktur, aşık bir perdedir.
Şu anda okuduğu kitaplar
İskender Pala'nın yaptığı da bu olsa gerek.Edebiyat
Aşk ve şiir... Ömrünün iki gayesiydi bunlar. Ve işte bir avcunda aşka, diğer avucunda şiire hükmeder olmuştu.
Reklam
"Kan mı daha kırmızıydı, gül mü?!.. Kan mı tutardı insanı, yahut gül mü?!.. Peki sadakate layık olan hangisiydi; gül mü, kan mı?!.. Kan mı yüreğini daha çok titretirdi bir insanın, gül mü?!.."
Şiiri çok seviyor, bilhassa eski şiirin lezzetini tadıyor, gazeller söz konusu olduğunda dedesinin zamamna gitmiş gibi oluyor, tarih bilgi ve bilinci daha da belirginleşiyor, bu tutum düşünce sistemine yansıdığında da tarihte kalmış bazı erdemler, gelenekler ve hadiselerden devşirilmiş güzellikler arasında kendine özgü bir hayatın adamı oluveriyordu.. Belki onu kendi dünyasına kapatan ve bahriyede anlaşabileceği fazla arkadaş bulmasını engelleyen de bu daussıla duygusuydu. Kendisini bahriyeli hissediyor, ama bahriyeyi kendinden hissedemiyordu. Yerine düşemeyen insanların burukluğu vardı içinde.. Mazi, henüz genç yaşına rağmen ona bir vatan gibi geliyordu..
Bütün ömrünü dolduran, bütün hayallerinde var olan gazellerden tanıdığı, divan sayfaları arasında arayıp durduğu, beyit beyit özlemini çektiği sevgiliyle karşılaşmıştı ve dahası, onca şairin erişemediği mutluluğa erişmiş, ona dokunmuş, varlığındaki sıcaklığı hissetmiş, elinden bir tepsi bile almıştı..
Reklam