Hepimiz hayata dışarıdan bakan seyircileriz sanki,her şeyi ve herkesi yargılamak üzere görevlendirilmiş gibiyiz.Herkes büyük işler,büyük şahsiyetler,büyük sevinçler isteyip beklerken,kendisini ve çevresindeki hayatı alışılmış bayalığın milim bile üzerinde yükseltmeyi düşünenlerin sayısı oldukça azdır.
Her şey gibi çocukların terbiyesine verilen emek de boş bir gayretti. Kanların mayasında, doğuşta ne varsa vakti, saati geldiği gibi meydana çıkıyor, hiç bir şey onu değiştiremiyordu.