Mutlu olmak,bu mutluluğu başkalarına da iletmek ne denli kolaydı!İnsan her zaman böyle yaşamalı,yaşam hep böyle tatlı geçmeliydi.Ama olmuyordu işte.Mutluluğun hemen yanında,yürekleri dağlayan,insan yaşamını allak bullak eden bir de mutsuzluk bulunuyordu.
Ey yardımcı ruh, bana herhangi bir yoldan hizmet etmeye ne gerek var... Aklına esince gene beni bırakıp gideceksen? Nereye, nasıl gittiğini haber vermeksizin, bir gölge gibi, benim bir daha hiç bulamayacağım yerlere kaçacaksan?”