Suleyman Guzel
@Slymngzl
Gazeteci - Yazar - Tiyatroda ( Oyun Yazarı, Yönetmen, Actor)Sanatın her alanında aktif çalışmalar yapıyor. GENÇDER Uluslararası Gençlik Kültür ve Sanat Derneği Yönetim Kurulu Başkanı
ÜÇKAĞITÇI MELEKLER 2 KURBANLIK
Yol kenarında büyük bir ladin ağacının altında biri oturuyordu. Arabayı durdurup, kim olduğuna bakmak istedik. Saçı sakalı birbirine karışmış, üstü başı pejmürde, elbiseleri paramparça bir gençti. Nazmi arabadan inip konuşmak istedi lakin gariban korkmuş olsa gerek kaçmaya başladı. Nazmi arkasından seslendi;
Kelek Nazmi:
Hey dur kaçma! Biz sana zarar vermeyiz!
Dese de durmadı ormana doğru kaçtı. Nazmi geldi, yola devam ettik. Artık köye girmiştik. Dağ, bayır koyun, kuzuydu burada “tamamdır bu iş’’ dedim. Sizi hain, hokkabazlar sizi! Böyle cennet bahçesi bir yer bulmuşsunuz garip köylüleri, saf insanları, çarka koyup çevirdiniz demek, sorarım ben size!…
Köy meydanına geldiğimizde arabayı kahvenin önündeki çınarın gölgesine, kamyonları karşıdaki boş araziye park ettirip, arabalardan indik. Kahvede bir kaç ihtiyardan başka kimse yoktu. Kahveye girip selam verdik, ihtiyarlardan birine yaklaşıp sordum;
Sansar Cemil:
- Merhaba Amca köyde kimse yok mu? Gelirken baktık yollar bomboştu!
Kahvedeki ihtiyar:
- Yok Oğul! Köyümüzde kimsecikler galmadı. Herkes malını, mülkünü satıp, savıp gitti. Biz de böyle üç beş ehtiyar galdıh buralarda. Getsen nereye gedeceen, yol bilmez, iz bilmezik…
Derken adamcağızın gözleri dolu-dolu oldu. Bilmezden gelip tekrar sordum;
Sansar Cemil:
- Peki! Çoluk çocuk yok mu amcam?
Kahvedeki ihtiyar:
- Var! Oğul Allah bağışlasın iki oğlum var, onlar da ağanın, mıhdarın, hocanın mallarına çobanlıg eder. Aha bu amcalarının çoluğu, çocuğu da öyle garın tokluğuna çalışıyorlar onların yanında…
Diye amca dert yanarken birer sandalye çekip, köy kahvesinin bahçesine oturup, bir er çay içtik. Çayımız bitmişti.
Tam o esnada altmışlı yaşlarda bir adam kan-ter içinde, şaşkın-şaşkın bakarak telaşlı-telaşlı geldi...
Giyim kuşamından belliydi bu ya ağa, ya da muhtar
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
ÜÇKAĞITÇI MELEKLER 2 KURBANLIKEdebiyat
Korku, gerilim ve macera arayanlar mutlaka okumalı...
Alıntı:
Yol kenarında büyük bir ladin ağacının altında biri oturuyordu. Arabayı durdurup, kim olduğuna bakmak istedik. Saçı sakalı birbirine karışmış, üstü başı pejmürde, elbiseleri paramparça bir gençti. Nazmi arabadan inip konuşmak istedi lakin gariban korkmuş olsa gerek kaçmaya başladı. Nazmi arkasından seslendi;
Kelek Nazmi:
Hey dur kaçma! Biz sana zarar vermeyiz!
Dese de durmadı ormana doğru kaçtı. Nazmi geldi, yola devam ettik. Artık köye girmiştik. Dağ, bayır koyun, kuzuydu burada “tamamdır bu iş’’ dedim. Sizi hain, hokkabazlar sizi! Böyle cennet bahçesi bir yer bulmuşsunuz garip köylüleri, saf insanları, çarka koyup çevirdiniz demek, sorarım ben size!…
Köy meydanına geldiğimizde arabayı kahvenin önündeki çınarın gölgesine, kamyonları karşıdaki boş araziye park ettirip, arabalardan indik. Kahvede bir kaç ihtiyardan başka kimse yoktu. Kahveye girip selam verdik, ihtiyarlardan birine yaklaşıp sordum;
Sansar Cemil:
- Merhaba Amca köyde kimse yok mu? Gelirken baktık yollar bomboştu!
Kahvedeki ihtiyar:
- Yok Oğul! Köyümüzde kimsecikler galmadı. Herkes malını, mülkünü satıp, savıp gitti. Biz de böyle üç beş ehtiyar galdıh buralarda. Getsen nereye gedeceen, yol bilmez, iz bilmezik…
Derken adamcağızın gözleri dolu-dolu oldu. Bilmezden gelip tekrar sordum;
Sansar Cemil:
- Peki! Çoluk çocuk yok mu amcam?
Kahvedeki ihtiyar:
- Var! Oğul Allah bağışlasın iki oğlum var, onlar da ağanın, mıhdarın, hocanın mallarına çobanlıg eder. Aha bu amcalarının çoluğu, çocuğu da öyle garın tokluğuna çalışıyorlar onların yanında…
Diye amca dert yanarken birer sandalye çekip, köy kahvesinin bahçesine oturup, bir er çay içtik. Çayımız bitmişti.
Tam o esnada altmışlı yaşlarda bir adam kan-ter içinde, şaşkın-şaşkın bakarak
Üçkağıtçı Melekler 3 Clay
Sürükleyici bir gerilim ve macera arayanlara tam adres bu!
Alıntı:
Neriman bu pislikleri bitirmeye ant etmiş sağlam bir kızdır. Eşref ile İzmir’e gelmeden bir gün önce oturup Neriman’la konuştuk. Ona sizden bahsettim. Sizin onu tanıyabilmeniz için düzenlenen her gecede yeşil elbiseler giyecek...
Demiş ve bitkin düşmüştü Nazan. Yaşadıkları yenir yutulur gibi şeyler değildi. Çok zeki ve cesur bir kızdı. O sırada Nazmi ve Yasemin içeri girdi. Bizim çocukları balkona yuvarlak masaya acil topladım. Ben, Hayri, Nazmi ve Yasemin. Önce durumu Yasemin’e anlattık. Yasemin Nazan’ ın yanına gidip rahat olmasını ve bu işin üstesinden gelebileceğimizi söyleyip, kıza sıkıca sarıldı. Ve;
Zilli Yasemin:
- Eşref sakın bir delilik yapma ablacığım, çok iyi düşünmüşsün şimdi sıra bizde. Cemil Abi ve Hayri Abi harikulade bir plan yapar ve o şerefsizlere dersini vermek için yola çıkarız. Hem onların cezasını verir hem de diğer kızları kurtarırız.
Eşref:
- Merak etme abla ben yapacağımı yaptım ve Üçkağıtçı Melekler’ e sonuna kadar güveniyorum, eminim ki en iyi planı yapacaklar.
Gençler salondaki kanepede oturup çaylarını yudumlarken Yasemin yanımıza geldi. Hayri bir sigara yaktı, derin bir nefes çekti, gök yüzüne baktı ve bize dönüp başını salladı. Yine dilinden bal damladı, söze başladı;
Tüysüz Hayri:
- Hadi bakalım arkadaşlar...
Şimdi kulak kesilin ve beni iyi dinleyin. Bu Clay denen ne olduğu belirsiz insan azmanının ve yanındaki kodoşların dersini verme zamanı geldi de geçiyor bile. Para uğruna daha gelinlik çağına bile gelmemiş talebe kızları ağlarına düşürüp kendi gibi yamyamların mezesi yaptılar ha! Artık öyle kolay olmayacak, benim adım da Tüysüz Hayri ise onlara dünyanın kaç bucak olduğunu göstereceğim ve analarından emdikleri sütü burunlarından getireceğim. Bir plan lazım
