Yağmur ki ruhumuzu arındıran
Yağmur ki ruhumuza ab-ı hayat olan
Ve sen geldin , toprağıma değdin, bahçemi çiçeklendirdin...
Rengiyle bizi bize yansıtan
Rengiyle bizi bizle karşılaştıran
Ve sen geldin, ruhuma değdin, bana beni gösterdin...
Bazen gözyaşı olup usulca akan
Bazen gözyaşı olup üstümüze boşalan
Ve sen geldin, tüm birikmişlerimi akıtıverdin...
Bir çisenti gibi içimizdeki yangına yağan
Bir çisenti gibi içimizdeki yaraya merhem olan
Ve sen geldin, içimdeki yangını söndürüverdin...
Ve sen yine, yenilenerek, yeniden geldin
Gökyüzünden değil, ruhumdan dökülüp de geldin
Ne kurak toprak kaldı içimde,
Ne de çiçeksiz bir bahçe.
Şimdi, senden sonra her şey yeniden...