İşte yeryüzünde yapayalnızım.Artık kendimden başka ne kardeşim ne dostum ne de halkım var.İnsanların en seveceni en sevileni halkın arasından söz birliğiyle çıkarıldı.
Aptallar! Sanki benim ölümsüzlüğümü beceriksiz aygıtlarıyla, ipleri ve darağaçlarıyla boğabilirlermiş gibi! Bu güzel yeryüzünün üstünde yürüyeceğim, yeniden yürüyeceğim, hem de sayısız kere. Ve etim kemiğimle yürüyeceğim, prens ve köylü, bilgin ve soytarı olacağım, yüksek yerlerde oturacak ve tekerin altında inleyeceğim.
Kaderi yüzünden belki de münzevi yaşama mahkum edilmiş tek insan olabirim yine de şimdiye kadar başka birinde rastlamamış olsam da, yalnızlıktan hoşlanan tek kişi olduğumu da düşünmüyorum.