Buğrahan Çakır

Buğrahan Çakır
İş ki insan bir kere, "Ölüm var, ayrılık yok. Ölüm Allah'ın emri" desin...
Sayfa 46·Kitabı okudu
Alıntı
Reklam
"Ölüm var ayrılık yok. Bizi ölüm bile birbirimizden ayıramaz. Bilakis dünyada hiçbir şey birleştiremezse ölüm birleştirir. Ölüm Allah'ın emri" sözlerini hatırlayarak Sinesaf sine-i safını parça parça etmişti.
Sayfa 6·Kitabı okudu
Alıntı
+ Loti, asıl sizi tanımalı ve sizinle düşüp kalkmalıydı ki İstanbul'u anlasın, dedim. Elini genç kızlar gibi ağzına götürerek güldü ve sadece, "Evet" dedi ve ilave etti: - Ben de onun gibi mezarlardan hoşlanırım. Dünyada en çok sevdiğim ağaç servidir ve en beğendiğim manzara da kabristanların loş, sessiz ve insana dünya ile ahiret arasındaymış gibi bir his veren manzarasıdır.
Alıntı
... Beni çağırdığını bir defa duyabilsem Avuçlarımda ateş, yorgun gözlerimde nem Aşarak denizleri bir gün kapına gelsem Başımı duvarlara vurup ölsem diyorum
Sayfa 103
Şiir
ölüm birden boşalmasıdır insanın kendisinden gizli titreşimler uçar belki boşlukta sesinden güneş vurunca parıldar görünmez ayak izleri ki beyhude korularda eski bir yaz gezmesinden solgun bir gülümseme hani ay büyürken görünür aynalarda bırakılmış nice yüz birikintisinden artık hiç olmasa da sonbahar penceresinde o camların buğulanması her akşam nefesinden kimsesiz bahçelerde besbelli yalnız dolaştığı rüzgârsız akşamüstleri yaprakların ürpermesinden
Sayfa 49·Kitabı okudu
Alıntı
Reklam