Sanem Sanem
@Snmm18
Türkçe ögretmeni
Erzurum Atatürk Üniversitesi
Erzurum
3 okur puanı
Kasım 2022 tarihinde katıldı
Kaç yıl oldu sahi,
Bir mi,üç mü,beş mi?
Bu yorgun gecenin bir vakti
Kalemimi titreten ne ki
Hasret mi, hüzün mü, dert mi?
Yoksa yoksa o boncuk gözlerin mi..?
Reklam
Muhammet Vural'ın Gülbeyaz kitabı üzerine bir inceleme
Muhammet Vural Muhammet Vural 
Gülbeyaz
Yaklaşık bir buçuk ay önce okuyup bitirdiğim ve yazarına destek amaçlı paylaşımlarda bulunduğum "Gülbeyaz" için bir inceleme yapmasam olmazdı.
Kitapta beğendiğim yerler kadar beğenmediğim yerler de var ama yazarın ilk eseri olduğu için bunları gayet normal karşılıyorum.
Dilerseniz iyi yanlarından başlayalım
Kitabı okurken şahsen ben Gülbeyaz'a aşık oldum. Gülbeyaz diye biri var mı ya da sadece kurgusal bir karakterden ibaret mi bilinmez ama yazar öyle güzel anlatmış ki aşık olmamak elde değil. Örneğin 35. Sayfada "Oturmak geldi bugün içimden, Oturmak ve halime ağlamak. Birkaç haykırış koparıp sinemden, Közlenmiş ataşla dağlamak. Akan gözyaşlarımı toplayıp gözümden, Sana uzaktan da olsa bakmak geldi."
Ya da 17. Sayfada yazdığı şiirde
"Sevmeye davetiyeydi gül cemali Bir an olsun çıkmaz oldu hayali Çok sevmiştim kalbimdeki deliyi Leyla'sına vurgun Ahmed Arif misali."
Son bir örnek verecek olursak; 10. Sayfadaki
"İnce sesi kulağımdan çıkmayan
Gözlerime bir kez olsun bakmayan
Ona olan sevdamı anlamayan
Sevdiğimin adı var
Gül'le başlayan, Beyaz'la sonlanan."
Üç örnekte de gördüğümüz gibi yoğunlamasına işlenen bir tutku, bir aşk daha uçuk bir tabiriyle bir tapma var.
Genellikle şairler ilk şiirlerinde kafiyeyi ince elleyip sık dokurlar çünkü şiirin kulaktan önce göze gelmesi lazım. Çünkü hiçbir şair ilk şiirlerinde bir Nazım Hikmet özgürlüğünü yaşayamaz. Hatta Nazım Hikmet bile ilk şiirlerinde bu özgürlüğü yaşamamıştır ama Muhammet Vural -büyük çoğunluğu yine de kafiye olsa da- bu kafiyeye bağlı kalma anlayışının dışına çıkmıştır. Aslında biz burada şairin özgüvenli olduğunu anlıyoruz çünkü yeni ve hiç tanınmayan birŞiir
Muhammet Vural Muhammet Vural Gülbeyaz
Yaklaşık bir buçuk ay önce okuyup bitirdiğim ve yazarına destek amaçlı paylaşımlarda bulunduğum "Gülbeyaz" için bir inceleme yapmasam olmazdı.
Kitapta beğendiğim yerler kadar beğenmediğim yerler de var ama yazarın ilk eseri olduğu için bunları gayet normal karşılıyorum.
Dilerseniz iyi yanlarından başlayalım
Kitabı okurken şahsen ben Gülbeyaz'a aşık oldum. Gülbeyaz diye biri var mı ya da sadece kurgusal bir karakterden ibaret mi bilinmez ama yazar öyle güzel anlatmış ki aşık olmamak elde değil. Örneğin 35. Sayfada "Oturmak geldi bugün içimden, Oturmak ve halime ağlamak. Birkaç haykırış koparıp sinemden, Közlenmiş ataşla dağlamak. Akan gözyaşlarımı toplayıp gözümden, Sana uzaktan da olsa bakmak geldi."
Ya da 17. Sayfada yazdığı şiirde
"Sevmeye davetiyeydi gül cemali Bir an olsun çıkmaz oldu hayali Çok sevmiştim kalbimdeki deliyi Leyla'sına vurgun Ahmed Arif misali."
Son bir örnek verecek olursak; 10. Sayfadaki
"İnce sesi kulağımdan çıkmayan
Gözlerime bir kez olsun bakmayan
Ona olan sevdamı anlamayan
Sevdiğimin adı var
Gül'le başlayan, Beyaz'la sonlanan."
Üç örnekte de gördüğümüz gibi yoğunlamasına işlenen bir tutku, bir aşk daha uçuk bir tabiriyle bir tapma var.
Genellikle şairler ilk şiirlerinde kafiyeyi ince elleyip sık dokurlar çünkü şiirin kulaktan önce göze gelmesi lazım. Çünkü hiçbir şair ilk şiirlerinde bir Nazım Hikmet özgürlüğünü yaşayamaz. Hatta Nazım Hikmet bile ilk şiirlerinde bu özgürlüğü yaşamamıştır ama Muhammet Vural -büyük çoğunluğu yine de kafiye olsa da- bu kafiyeye bağlı kalma anlayışının dışına çıkmıştır. Aslında biz burada şairin özgüvenli olduğunu anlıyoruz çünkü yeni ve hiç tanınmayan birYedinci yudumda kapı aralandı, geldin sandım
Sarhoşça, şuursuzca boynuna sarıldım
İmkansız bir hayale sarıldığımı anladım
Yere kapandım, saatlerce ağladım.
Anladım bu şehir başkadır
Herkes beni bıraktı gitti
Anladım bu şehir başkadır
Herkes beni aldattı gitti
Yine kamyonlar kavun taşır
Fakat içimde şarkı bitti
Reklam