Schopenhauer adlı yazarın bu kitabına başladığımda ilk sayfalarda çevirmenin bolca Osmanlıca içeren kendi düşüncelerine rastladım. Ve bu nedenle anlamayacağımı düşündüm. Buna karşın güzel tespitleri yok diyemem. Fakat çevirmeni pek anladığımı da söyleyemem. Ne var ki bu böyle devam etmedi ; yazar beni o kadar çok şaşırttı ki bir felsefe kitabını anlayarak okumak çok zevkliydi.
Yazarın okumak ile ilgili tespitleri gayet mantıklı geldi bana çünkü bazen günde bir kitap bitiren fakat düşüncesi olmayan insanlar tanıyorum :) Ve sırf geniş kitleye sahip olmak için yazar olduğunu sanan kalem tutarlar var. Geniş kitle dediysem de şöyle bir geniş kitle: insanların zaaflarını kullanan ve kandırılan geniş kitle ben de dahilim buna, ne yazık... Bu kitabı okuyunca gerçekleri görüyor bir nevi insan. OKUYUN BU KİTABI!
Ama okurken yazarın dediklerini unutmayın derim. Yazar ne mi diyor? Yazar diyor ki: "... sürekli olarak sadece okumak zihni mütemadiyen elle çalışmaktan daha fazla felç edici bir etkiye sahiptir." Yani canım yazar okumak için okumayın anlayın demek istiyor. Çok kitap okuyunca bilge olmazsınız, çok kitap okuyunca geniş kitleleriniz de olmaz. Kitap okumakla övünmek yerine okuduklarımı anlı-yorum ve uygulu-yorum diye övünün...
Bu türe gelecek olursam ismi geçince insan ilk başta korkuyor bence. Fakat dili bu kadar yumuşak, hiçbir dini incitmeyen, farklılıkları bile derli toplu önümüze seren bu eseri okumamak büyük kayıptır zannımca.
Neyse lafı uzatmaya gerek yok bence. Ben derim ki:
-Yazarın düşünce ve üslubunu çok sevdim. Tek kelime ile tanımlamam gerekirse -OKUYUN!-
Aslınur İLHAN
KEYİFLİ OKUMALAR DİLİYORUM HERKESE
Okumak, Yazmak ve Yaşamak Üzerine
Okumak, Yazmak ve Yaşamak Üzerine
Senem öztürk
Bu yazını daha fazla beğendim tam bir inceleme bence💮
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
"Korkuyu Beklerken" Oğuz Atay'ın birbirinden etkileyici, dokunaklı, bir şeyleri fark ettirmeye çalışan ;karakterleri, üslubu ve olayları birbirinden bağımsız sekiz hikayesinden oluşmaktadır.
Kitaptaki her hikayenin üzerinde ayrı ayrı durup düşünülmesi gerek. Atay'ın bu hikayelerde toplumsal sorunlar sebebi ile kendini hayattan veyahut insanlardan soyutlayan, yalnızlaşan, problemli insanlardan bahsettiğini söyleyebilirim. Bu kurgulanan karakterler;değil bir tek çevreden,kendi gölgelerinden, adımlarından korkan kişilerdir. Yaşamak ile yaşamamak denilen çizgide olan kişiler de denilebilir.
Umutsuzluk, karamsarlık bunların yanında hayat ile mücadeleyi ;normal, kısa gibi görünen hikayelerinde anlatmıştır Atay. En çok ağır basan konu ise korkulardır. Mesela aileyi geçindirebilmek için korkar ve iş arar çalışırız, iyi yerlere, iyi mertebelere gelmemekten korkar bunun için çabalar ve okulumuza gideriz veyahut herkes ile iletişime geçmeye çalışırız bu da ; toplumdan uzak kalıp dışlanma korkusudur. Herkesin bir korkusu ,yaşanmışlığı vardır. Atay da her bir karakterde bunları tek tek işleyerek anlatmıştır.
Ayrıca değinmeyi unuttuğum ayrı bir konu da hikaye kahramanlarının belli ve kendine özgü kalıcı bir isminin olmamasıydı. Bunlar da bana toplumdan uzaklaşan veya uzaklaştırılmış insanları çağrıştırdı. (Tabi bu herkese göre değişir)
Son olarak ;Korkuyu Beklerken ve Babaya Yazılan Mektup beni -en çok- etkileyen hikayelerden oldular. Bazı bölümleri okurken çok zorlandım belki bu türü pek okumadığım içindir. Ya da Oğuz Atay bu üslup ve işleyiş ile daha çok mesaj verebildiğini düşündüğündendir. Hazmederek okunması gereken bir yazar olduğunu düşünüyorum.
Kitap bitimi ise şöyleydi : "Ben buradayım sevgili okuyucum, sen neredesin acaba?" Bunu da
Senem öztürk
Çok başarılısın bence devam et yazmaya sen. tarzını çok sevdim🔥🔥🔥