Sukeyna
@Sofia__
387 okur puanı
Eylül 2021 tarihinde katıldı
Puan vermedi·248 syf.·
2026 3. kitabı
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Reşat Nuri Güntekin, bu eserinde de yine harika bir iş çıkarmış. Kitabın yapısı oldukça ilgi çekici; ilk yarısı vatanımıza ait, bizden olan hikayelerden oluşurken, son yarısı ise "Tercümeler" başlığı altında yabancı yazarların hikayelerinden meydana geliyor.
Dürüst olmak gerekirse bizim hikayelerimizin güzelliği, yüzde bıraktığı tebessümü ve tadı bambaşkaydı. Çoğu hikayede çok eğlendim ve açıkçası çok beğendim. Güntekin burada da imzasını bırakmış; okumalarımda sıklıkla yer vermek isteyeceğim ve kütüphanemde özel bir alanda tutacağım bir eser oldu.
Yazarın kendi düşüncelerini belirttiği hikayeler de çok güzeldi. Özellikle şairler hakkında bir hikayesi vardı ki, okurken çok güldüm! O hikayeden yola çıkarak Reşat Nuri'nin ne düşündüğünü çok net görebiliyorsunuz, bu dürüstlük ve bakış açısı gerçekten çok güzel.
Kitapta yine kadınların özgürlüğü adına, yani tıpkı Çalıkuşu’ndaki gibi dertleri ve toplumsal meseleleri işleyen hikayeler vardı. Özetle, Reşat Nuri'nin tüm kitaplarından birer parça bu esere sızmış gibi hissettim.
Kelimelerin gücü ve o tanıdık sıcaklık tüm kitaba yayılmış. Okumak isteyenlere kesinlikle öneririm!
sevgiyle kalınız....
Bu kitap aslında çok derin bir kavramı kapsıyor; ölümü... Her birimizin çok iyi bildiği o "şu son olan" ölümü. Tolstoy bunu çok güzel bir yerden ele almış; hasta bir insanın üzerinden o beklemeyi ve umudun arasındaki durumu hızlandırmış ve aradaki süreci bize daha net göstermiş. Kitabın başında İvan İlyiç'in ölmüş olma haberini vermesi ise, biz okuyucuları doğrudan ölüm kavramına odaklıyor.
Yaşamındayken kibrinden dolayı İvan İlyiç’i pek sevmedim ama o hastalık döneminde ve o bekleyişinde ona çok acıdım. Bu kitabı okumak bana şunu fark ettirdi: Böyle bir durumda olan bir insanı görürsem ona karşı empati duygumun yüksek dozda olacağının farkındayım. Artık böyle olmasını istiyorum çünkü o insanı nasıl iyi hissettireceğimi artık daha iyi biliyorum.
Ancak bir yönüyle bu kitap beni derinden yaraladı. İman edenler için bu bir tevafuk ve yaşamın her anına anlam yüklemek çok büyük bir nimet. Mesela aylardır benim bu kitapla bakışıyor olmam, ancak tam da hastalık yerinden yaralandığım anda karşıma çıkması basit bir tesadüften çok daha fazlası... Bu durumda bana düşenin, sadece acı çekip beklemekten çok daha fazlası olduğunu görüyorum. Bu büyük bir nimet ve bunu bana nasip eden Rabbime hamd ederim.
Böyle az (sayfa sayısı olarak) görünen bir kitabın böyle bir etki bırakması çok ilginç. Kelimeler ve bakışlar o kadar farklı yerleştirilmiş ki; insanın bir saatte okuyup bitirdiği bir eser, ömrünün sonuna kadar iz bırakıyor ve yeni kazanımlar sunuyor. Bu da eserin ne kadar güçlü olduğunu gösteriyor.
Şimdi kafamda şu dönüyor: Bir hastalığa ve onunla gelen ölüme böyle bakan bir Tolstoy nasıl yaşamıştır, hayata nasıl bakmıştır ve nasıl "ıskalamadan" bakmıştır? Acaba böyle yazmak için onun gibi bakmak mı gerekir yoksa onun gibi yazmak mı? Ya da o hiç ıskaladı mı hayatı?
Henüz o
Fatma Bayram ile yolu 
99 Esma Sonsuz Mana kitabı vesilesiyle kesişenlerdenim. Yazarın meselelere bakış açısı, titizlikle araştırılmış üslubu ve edebi derinliği, onu en sevdiğim yazarlar arasına dahil etmeme yetmişti. Bu yüzden son çıkan deneme kitabını da büyük bir güvenle, tabiri caizse gözüm kapalı aldım.
Kitapta yer alan metinlerin çoğu, yazarın hocasından aldığı ödevler doğrultusunda kaleme alınmış notlardan oluşuyor. Bu ayrıntının paylaşılması çok hoşuma gitti; zira bir düşüncenin hangi amaçla ve nasıl bir bakış açısıyla kağıda döküldüğünü görmek, okur için harika bir deneyim. Bu denemeler aynı zamanda yazarın kişiliğine dair de önemli ipuçları veriyor. Okurken Fatma Bayram ile aramda güçlü bir bağ hissettim. Sanırım insan, acılarının ve bakış açısının benzeştiği kişilere kendini daha yakın hissediyor; bu kitap bana kendi gelecekteki halimi seyretmek gibi geldi.
Hayatımı derinden etkileyecek, bana yeni pencereler açan yazılar için yazara teşekkürü borç bilirim. Bu kitapla birlikte, deneme türünün bir eserin değerini düşürmediğini, aksine onu ne kadar yükseltebileceğini bir kez daha anladım. Herkese gönül rahatlığıyla tavsiye ederim.
Sağlıkla kalınız.
99 Esma Sonsuz Mana kitabı vesilesiyle kesişenlerdenim. Yazarın meselelere bakış açısı, titizlikle araştırılmış üslubu ve edebi derinliği, onu en sevdiğim yazarlar arasına dahil etmeme yetmişti. Bu yüzden son çıkan deneme kitabını da büyük bir güvenle, tabiri caizse gözüm kapalı aldım.
Kitapta yer alan metinlerin çoğu, yazarın hocasından aldığı ödevler doğrultusunda kaleme alınmış notlardan oluşuyor. Bu ayrıntının paylaşılması çok hoşuma gitti; zira bir düşüncenin hangi amaçla ve nasıl bir bakış açısıyla kağıda döküldüğünü görmek, okur için harika bir deneyim. Bu denemeler aynı zamanda yazarın kişiliğine dair de önemli ipuçları veriyor. Okurken Fatma Bayram ile aramda güçlü bir bağ hissettim. Sanırım insan, acılarının ve bakış açısının benzeştiği kişilere kendini daha yakın hissediyor; bu kitap bana kendi gelecekteki halimi seyretmek gibi geldi.
Hayatımı derinden etkileyecek, bana yeni pencereler açan yazılar için yazara teşekkürü borç bilirim. Bu kitapla birlikte, deneme türünün bir eserin değerini düşürmediğini, aksine onu ne kadar yükseltebileceğini bir kez daha anladım. Herkese gönül rahatlığıyla tavsiye ederim.
Sağlıkla kalınız.