“Artık hayattan bekleyecek bir şeyim kalmadı.”
İnsan buna nasıl bir cevap verebilir?
Gerçekten ihtiyaç duyduğumuz şey, hayata yönelik tutumumuzun değişmesidir. Kendimizin de bunu öğrenmesi ve dahası umutsuz insanlara hayattan ne beklediğimizin önemi olmadığını, önemli olanın hayatın bizden ne beklediği olduğunu öğretmemiz gerekir. Hayatın anlamını sorup durmak yerine, kendimizi her gün ve her saat yaşam tarafından sınanan insanlar olarak düşünmemiz gerekir.
Hepimiz deneyimlerimiz, ilişkilerimiz, düşüncelerimiz ve duygularımızın sonucunda büyüyen ve gelişen kişilikleriz. Bizler bir hayatı oluşturmaya yarayan parçaların toplamıyız.
Ah Charlie. Kitabı bitirdiğinizde ona kocaman sarılmak istiyorsunuz. Ama acıdığınız için değil.
Charlie aslında akıllı olmak istemiyor sadece sevilmek istiyor. Onu olduğunu gibi gülmeden, kızmadan veya acımadan sevecek tek bir kişi bile yok.