Beni rahatsız ediyorlardı. Eğer canın sıkkınsa, etrafında yaşanan her şeyin senin canını daha çok sıktığı bir gerçek. Mutsuz insanlar diğerlerini devamlı ölçüp biçerler. Onların hareketlerini eleştirirler ve sık sık içinde bulundukları kötü durumların ve kayıplarının acısını onlardan çıkartırlar.
Aşığım. Güçsüzüm. Midemde buzdan bir yumruk içimi acıtıp duruyor. Biri çıkıp da onu böylesine arzulamanın tek nedeninin ona sahip olamamak olduğunu söyleyebilir. Bilmiyorum. Haklıdır belki, belki de yanlış. Şu an bunu düşünecek zamanın yok. Sadece onu düşünüyorum.
Kendimi daha şimdiden âşık olmuş hissediyordum, ama âşık olmak herkesin başına gelebilecek bir şeydir ve herkes âşık olabilir. Oysa bir insanı sevmek çok farklıdır.
İşte öğrenmem gereken buydu.
Ben, dünyanın en kafese tıkılmış adamı, insanları özgür bırakmak için dünyayı dolaşmak istiyordum. Belki de istem dışı bir davranıştı bu. Kendimi özgür bırakmayı beceremeden başkaları için özgürlük sağlamaya çalışıyordum, hem de elimde hiçbir imkânım olmadan.