Soner Aydın
@Soner3695
41 okur puanı
Aralık 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
!Spoiler içerir!
Doğrusunu söylemem gerekirse 
Saklı Bahçeler Haritası kitabını okuduktan sonra bu kadar çok etkileneceğimi düşünmemiştim. Bundan önce 
Nermin Yıldırım'ın beş roman ve tek öykü kitabını okumuş, her birinde mizah unsurlarına az veya çok rastlamıştım. Şunu söyleyebilirim ki Saklı Bahçeler Haritası okuduklarımın arasında hiçbir mizah unsuru barındırmayan tek Nermin Yıldırım romanı.
Bu kitap bana daha çok 
Unutma Beni Apartmanı romanının devam kitabı gibi geldi. Süreyya, Rıdvan, Kevork, Madam Karin ve hatta ironik NY dahil tanıdık karakterler yer alıyor. Rıdvan Unutma Beni Apartmanı'nın sonlarına doğru ortalıktan kaybolmuştu. Bu kitap Rıdvan tekrar ortaya çıktıktan uzun bir zaman sonrasını anlatıyor.
Rıdvan psikoloğa gidip çocukluğundaki deprem travmasını atlatmış ve bir yayınevinde genel yayın yönetmeni olmuş olarak çıkıyor karşımıza. Kevork'u da Süreyya'nın ricasıyla yanına işe almış. Bir gün masasının üzerinde içinde birer mektup olan esrarengiz bir zarf buluyor. Behiye ve Suad isimli iki kız kardeş birbirlerinden ayrı kaldıkları süreçlerde neler yaşadıklarını anlatmışlar bu mektuplarda. Rıdvan o günden sonra hep onlardan gelen mektuplar buluyor. Kimi zaman ceketinin cebinde beliriyor, kimi zaman da direkt evinin kapısına bırakılıyor.
Romanı okumuş olanlar için hikaye içeriğine fazla girmeyip sadede geliyorum. Beni en çok etkileyen ve okumama vesile olan şey kitabın sonu oldu. Sürpriz bir sonu olduğunu duymuştum fakat bu kadar çarpıcı bir hikayeye rastlayacağımı tahmin etmemiştim. Madam Karin'in annesi Eliz, Suad'ın yakın bir arkadaşı, hatta aşkıymış. Mektuplarda Suad, Eliz'in küçük kızının gözü önünde tecavüze uğradığını anlatıyor. Mektupta çocuğun adının Karin olduğu yazıyordu, fakat nedense bu ipucunu fark edemeyip tâ kitabın sonunda o çocuğun Madam Karin olduğunu anladım. Unutma Beni
Saklı Bahçeler Haritası kitabını okuduktan sonra bu kadar çok etkileneceğimi düşünmemiştim. Bundan önce Nermin Yıldırım'ın beş roman ve tek öykü kitabını okumuş, her birinde mizah unsurlarına az veya çok rastlamıştım. Şunu söyleyebilirim ki Saklı Bahçeler Haritası okuduklarımın arasında hiçbir mizah unsuru barındırmayan tek Nermin Yıldırım romanı.
Bu kitap bana daha çok Unutma Beni Apartmanı romanının devam kitabı gibi geldi. Süreyya, Rıdvan, Kevork, Madam Karin ve hatta ironik NY dahil tanıdık karakterler yer alıyor. Rıdvan Unutma Beni Apartmanı'nın sonlarına doğru ortalıktan kaybolmuştu. Bu kitap Rıdvan tekrar ortaya çıktıktan uzun bir zaman sonrasını anlatıyor.
Rıdvan psikoloğa gidip çocukluğundaki deprem travmasını atlatmış ve bir yayınevinde genel yayın yönetmeni olmuş olarak çıkıyor karşımıza. Kevork'u da Süreyya'nın ricasıyla yanına işe almış. Bir gün masasının üzerinde içinde birer mektup olan esrarengiz bir zarf buluyor. Behiye ve Suad isimli iki kız kardeş birbirlerinden ayrı kaldıkları süreçlerde neler yaşadıklarını anlatmışlar bu mektuplarda. Rıdvan o günden sonra hep onlardan gelen mektuplar buluyor. Kimi zaman ceketinin cebinde beliriyor, kimi zaman da direkt evinin kapısına bırakılıyor.
Romanı okumuş olanlar için hikaye içeriğine fazla girmeyip sadede geliyorum. Beni en çok etkileyen ve okumama vesile olan şey kitabın sonu oldu. Sürpriz bir sonu olduğunu duymuştum fakat bu kadar çarpıcı bir hikayeye rastlayacağımı tahmin etmemiştim. Madam Karin'in annesi Eliz, Suad'ın yakın bir arkadaşı, hatta aşkıymış. Mektuplarda Suad, Eliz'in küçük kızının gözü önünde tecavüze uğradığını anlatıyor. Mektupta çocuğun adının Karin olduğu yazıyordu, fakat nedense bu ipucunu fark edemeyip tâ kitabın sonunda o çocuğun Madam Karin olduğunu anladım. Unutma Beni
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Yaram kadar büyüdüm ben annane.
