Soner Aydın
@Soner3695
41 okur puanı
Aralık 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
!spoiler içerir!
Nedense 
Perihan Mağden'in bu kitabını korkarak, ürpererek okudum. Kitabın diziye özel baskısının arka kapağında yazan cümledeki gibi: "Kırık bir kalbin romanı, aynı zamanda tekinsiz bir gerilim." O tekinsizlik yoğun ve başarılı bir şekilde nakşedilmiş.
Anne ile kızının kaçış hikayesi bu. Romanın adını herkes kendine göre yorumlayabilir. Belki kendinden kaçıyordu Anne, belki geçmişinden, belki yaralanmamak için insanlardan, belki aileden veya akrabalardan biri gerçekten de peşine düşmüştü (Bambi'nin babası mesela), veya sadece polislerden kaçtı ömrü boyunca. Perihan Hanım bu soruyu bence okuyucuya bırakmış. Karakterlerin isimlerini de öyle. Hiçbirinin ismi yok. Gerçi durum böyle olunca siz de onlara bir isim bulamıyorsunuz. Çünkü onlar herhangi bir kalıba sığdırılmamış kişiler. Üzerlerine hangi adı yapıştırsam da hiçbirini uyduramadım.
Nedense kitapla dizi yarı yarıya aynı. Yani kitapta uzun olan sahneler dizide ya kısaltılıp geçiştirilmiş (Deli Rahibe cinayeti, Annenin fotoğraf makinesini parçaladığı sahne) ya da hiç çekilmemiş (Konuşkan Kadın olayı, Annenin Tunus'ta bir kadını öldürmesi). Bazı kısımlar da dizide uzun ve detaylı olarak işlenmiş (Bambi'nin kitabı ezberlemesi, sapık doktor olayı, falçatayla boğazı kesilen otel sahibi gibi). Bu nedenle ikisini kıyaslayamıyorum. Aslında hem izleyip hem okuyunca ikiye bölünmüş bir hikayeyi birleştirmiş gibi hissettim.
Bu kitapta özellikle Anneyi merak ediyorum. Hangi travmaların onu bu hale getirdiğini ve dış görünüşünü merak ediyorum. Kitapta oldukça çirkin bir kadın olarak tasvir ediliyor, fakat dizide oldukça farklı ve güzel bir kadın olarak gösterilmiş. Bu nedenle Anne hakkındaki soru işaretlerim cevapsız kalmış oldu.
Her insan kitap okurken olayları, mekanları ve kişileri kendi kafasında canlandırır. Yani romanlarda net bir
Perihan Mağden'in bu kitabını korkarak, ürpererek okudum. Kitabın diziye özel baskısının arka kapağında yazan cümledeki gibi: "Kırık bir kalbin romanı, aynı zamanda tekinsiz bir gerilim." O tekinsizlik yoğun ve başarılı bir şekilde nakşedilmiş.
Anne ile kızının kaçış hikayesi bu. Romanın adını herkes kendine göre yorumlayabilir. Belki kendinden kaçıyordu Anne, belki geçmişinden, belki yaralanmamak için insanlardan, belki aileden veya akrabalardan biri gerçekten de peşine düşmüştü (Bambi'nin babası mesela), veya sadece polislerden kaçtı ömrü boyunca. Perihan Hanım bu soruyu bence okuyucuya bırakmış. Karakterlerin isimlerini de öyle. Hiçbirinin ismi yok. Gerçi durum böyle olunca siz de onlara bir isim bulamıyorsunuz. Çünkü onlar herhangi bir kalıba sığdırılmamış kişiler. Üzerlerine hangi adı yapıştırsam da hiçbirini uyduramadım.
Nedense kitapla dizi yarı yarıya aynı. Yani kitapta uzun olan sahneler dizide ya kısaltılıp geçiştirilmiş (Deli Rahibe cinayeti, Annenin fotoğraf makinesini parçaladığı sahne) ya da hiç çekilmemiş (Konuşkan Kadın olayı, Annenin Tunus'ta bir kadını öldürmesi). Bazı kısımlar da dizide uzun ve detaylı olarak işlenmiş (Bambi'nin kitabı ezberlemesi, sapık doktor olayı, falçatayla boğazı kesilen otel sahibi gibi). Bu nedenle ikisini kıyaslayamıyorum. Aslında hem izleyip hem okuyunca ikiye bölünmüş bir hikayeyi birleştirmiş gibi hissettim.
Bu kitapta özellikle Anneyi merak ediyorum. Hangi travmaların onu bu hale getirdiğini ve dış görünüşünü merak ediyorum. Kitapta oldukça çirkin bir kadın olarak tasvir ediliyor, fakat dizide oldukça farklı ve güzel bir kadın olarak gösterilmiş. Bu nedenle Anne hakkındaki soru işaretlerim cevapsız kalmış oldu.
Her insan kitap okurken olayları, mekanları ve kişileri kendi kafasında canlandırır. Yani romanlarda net bir
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Bu kitabı ikinci kez okudum ve tüylerim diken diken oldu. Bazı şeyleri anlamak için tekrar dönüp bakmak gerekiyormuş. Bende de öyle oldu.
İlk okumamda beni fazla etkilememişti. Annesiz büyüyen bir kadının kötü geçen çocukluğu bana oldukça sıradan görünmüştü. Ama şimdi çok daha iyi anlıyorum.
İlk bölümü baştan sona tekrar tekrar okudum. İkinci bölümü de öyle, son bölümü de. Süreyya'nın içindeki boşluğu, hayatına bir anlam bulmaya çalışması, anne sevgisi görmediği için sevmeyi de beceremediğini net bir şekilde gördüm. Hissederek, adeta karakterin kendisiymişim gibi okudum ve onun acısını paylaştım.
Kitap sondan başlıyor aslında. Telefon konuşmasının bittiği andan ve sonra Süreyya çocukluğundan gençliğine kadar anlatıyor hayatını.
Hayatı boyunca bir kez olsun sorgulamadığı annesizliğinin, şikayet etmediği ve hatta tercih ettiği yalnızlığının, bağlanma korkusunun onu ne kadar yaraladığını annesinden gelen telefonu açınca anlıyor. Bir telefon konuşması insanı nasıl bu kadar darmaduman edebilir? Süreyya bana bunu iliklerime kadar hissettirdi.
Sürekli bir yerlere koşturması, ülke ülke gezmesi, bir işten çıkıp diğerine girmesi aslında içinde gizli bir anlam barındırıyor. Süreyya acısını unutmak için kendini dünyevi işlerle avutuyor. Bazen öyle olur. Hayata geride başlayanlar için saf mutluluk ihtimali yoktur. Bu hayatı yaşanabilir kılmak için yapabilecekleri tek şey kötünün iyisini tercih etmek. Süreyya da böyle yapıyor. Sevilmek, sevmek, bir yere ait olmak için çabalamıyor. Belki de annesinin ve babasının istemediğini el âlem ne yapsın diye düşünüyor. Bu yüzden aile saadetinden, sevginin getirdiği güzelliklerden umudunu kesiyor ve bunları hiç tadamayacak olsam bile başka zevklerin tadını çıkarabilirim diye düşünüyor. Hayatını güzelleştirmeye çalışıyor, elinden geldiği
Puan vermedi
Okurken tüylerim diken diken oldu. Bir solukta bitirdim. Ali ile Ramazan'a içim acırken insanlığa bir kez daha isyan ettim. Eşcinsel oldukları için toplumdan dışlanan ve gencecik yaşta ölüme itilen iki erkeğin anlatıldığı bu romanın gerçek bir cinayet vakasından uyarlanmış olması da içimi yaktı. Gerçek olay hakkında araştırma yaptım, ancak yazıları okunmayan bir Hürriyet manşetinden ve kitapta okuduğumuzdan daha fazlasını bulamadım. Romandaki olayların ne kadar gerçek olduğu hakkında bir fikrim yok. Perihan Mağden bu iki gencin hayatını araştırıp mı yazdı, yoksa serbest mi kurguladı bilmiyorum, ama kesin olan bir şey var ki, toplumumuzdaki acı gerçekleri net bir şekilde ortaya koyuyor.
Bu kitabın neredeyse tamamı küfür içeriyor. Rahatsız olduğumu söylemeyeceğim, ancak ilk defa böyle açık saçık bir kitap okudum. Ama rahatsız olduğum tek bir kısım var, o da Ali ile Ramazan'ın henüz çocuk yaştayken müdürün odasında cinsel birliktelik yaşaması. O kısmı okurken tüylerim diken diken oldu. Ayrıca sanırım Ramazan, yurdun müdürü tarafından uğradığı tecavüzlerin acısını o gece Ali'den çıkarmış gibi geldi bana.
Bu roman tiyatroda oynanmış yıllar önce, fakat Türkiye'de yaşamadığım ve o zamanlar bu kitaptan bihaber olduğum için ne yazık ki gitmeye şansım olmadı.
Ali ile Ramazan. Yazık olmuş, çokk...
Perihan Mağden bu iki gencin hayatını araştırıp mı yazdı, yoksa serbest mi kurguladı bilmiyorum, ama kesin olan bir şey var ki, toplumumuzdaki acı gerçekleri net bir şekilde ortaya koyuyor.
Bu kitabın neredeyse tamamı küfür içeriyor. Rahatsız olduğumu söylemeyeceğim, ancak ilk defa böyle açık saçık bir kitap okudum. Ama rahatsız olduğum tek bir kısım var, o da Ali ile Ramazan'ın henüz çocuk yaştayken müdürün odasında cinsel birliktelik yaşaması. O kısmı okurken tüylerim diken diken oldu. Ayrıca sanırım Ramazan, yurdun müdürü tarafından uğradığı tecavüzlerin acısını o gece Ali'den çıkarmış gibi geldi bana.
Bu roman tiyatroda oynanmış yıllar önce, fakat Türkiye'de yaşamadığım ve o zamanlar bu kitaptan bihaber olduğum için ne yazık ki gitmeye şansım olmadı.
Ali ile Ramazan. Yazık olmuş, çokk...
Bu kitabı Şahmaran dizisini izlemeden önce okusaydım daha mı iyi ederdim diye düşünüyorum. Çünkü kitaptaki olayların dizidekilerle uzaktan yakından ilgisi yok. Sanki aynı karakterlerle farklı bir hikaye anlatmışlar dizide.
Kitap sürükleyici diyemeyeceğim. Dizi çok daha heyecanlıydı. Romanın çoğu yerinde Şahsu'nun günlük rutini anlatılıyor sadece. Sürekli Şahsu duş aldı, saçlarını kuruladı, pencereyi açtı vs. Aşırı tekdüze ve heyecansız geçen bir roman. Ama olumlu yanları da var. Bu kitap sayesinde Şahmaran efsanesini daha yakından tanımaya şansımız oluyor.
Şahsu ve Maran'ın aşkını nedense 
Çalıkuşu'ndaki Feride ve Kâmran'ınkine benzettim. Sanki 
Şah-ı Mar Çalıkuşu'nun fantastik bir versiyonu gibiydi.
Emine Buzkan Kaynak bu hikayenin dört kitaplık bir seri olacağını söylemişti. İlkinde aradığımı bulamadım ama sıradaki üç kitap yazılırsa büyük beklentilerle okuyacağım.
Seçici olmayan okurların sıkılacağını pek sanmıyorum. Bence her halükârda okunması, tadına bakılması gereken bir kitap.
Çalıkuşu'ndaki Feride ve Kâmran'ınkine benzettim. Sanki Şah-ı Mar Çalıkuşu'nun fantastik bir versiyonu gibiydi.
Emine Buzkan Kaynak bu hikayenin dört kitaplık bir seri olacağını söylemişti. İlkinde aradığımı bulamadım ama sıradaki üç kitap yazılırsa büyük beklentilerle okuyacağım.
Seçici olmayan okurların sıkılacağını pek sanmıyorum. Bence her halükârda okunması, tadına bakılması gereken bir kitap.
İlk kitap olmasına rağmen ziyadesiyle iyi bir iş çıkarılmış. Hikayenin gizemi, olayların akıcılığı insana ister istemez romanın sonunu getirtiyor. Eskiden benim için sıradan Youtuber'lardan birisi olan 
Sezin Karameşe'ye kitabını okuyunca gıpta ettim doğrusu. Okuyun, okutturun.
On Dün Önceki Kız kitabını da okudum ama 
Otuz Yedi'yi daha çok beğendim.
Sezin Karameşe'ye kitabını okuyunca gıpta ettim doğrusu. Okuyun, okutturun.
On Dün Önceki Kız kitabını da okudum ama Otuz Yedi'yi daha çok beğendim.