Songül bayer

Songül bayer
@Song8
Geçsede yolumuz bozkırlardan denizlere çıkar sokaklar.
ÖĞRENCİ
Bilgisayar mühendisliği
Sakarya
ERZURUM
8 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
Doğum günüm için kendime hediye -19.06
-Ey aşıklar, boş durmayın, şu beden yükünü üstünüzden atmaya çalışın! Çünkü, beden ile can kalmayınca, gönlünüz şu ağır beden yükünden kurtulur da gökyüzüne uçar gider. -Gönlünüzü, canınızı hikmet suyuyla yıkayın, gönül tozları gitsin de, gözleriniz hasretle şu kirli yeryüzüne takılıp kalmasın, göklere çevrilsin. -~Dünyada bulunan her şeyin canı aşk değil midir? Aşktan başka ne varsa hepsi de fani, hepsi de ölür gider. Dünyada ebedi olarak kalan ancak aşktır!~ -Ey insanoğlu, senin yokluğun doğuya, ecelin de batıya benzer. Bu doğu ile batı, başka bir gökte bulunmaktadır. Çünkü senin şimdi gördüğün gökyüzü de fanidir. O da gelip geçicidir. -Göklerin yolu, senin içindedir. Aşk kanadını çırp da uçmaya bak! Aşk kanadı kuvvetlenince artık merdiven kaygısı, merdiven gamı kalmaz. -Dünyayı dışından görme, çünkü senin gözünün içinde bir başka dünya var. Bundan senin haberin yok. Sen bu görünen dünyaya gözünükapa da, gözünün içindeki dünyayı görmeye çalış! Şunu iyi bil ki, sen iki gözünü de kapayınca, bu gördüğün dünyada hiçbir şey kalmayacaktır. -Senin gönlün bir dam gibidir. Hislerin, duyguların, gönül damının oyuklarına benzer. Oluklar kalmayınca, sen damdan su içmeye bak. -Sen bu gazelein tamamını, geri kalanını gönlümden, gönül defterimden oku!Sen benim dilime bakma, çünkü zamanı gelince dil de kalmaz, dudak da kalmaz! -İnsanın bedeni yaydır. Sözü, nefesi de beden yayının oklarıdır. Ok ile okluk gidince yay bir iş yapmaz
Mevlana
Reklam

Songül bayer

, bir kitap okudu
Puan vermedi·464 syf.·
22 günde okudu
·
2022 1. kitabı
Mehmed Uzun
9.4/10 · 2.249 okunma
Tarumar umutlar gömülür suya.
Seven sevdiğini tüketmemeli, sevilen sevilmesini nimet bilmelidir.
Ya Rab, sevgilinin maksadı ne? Bir bilseydim. Kaçacağım yolu bağlamış. Gönlümü de kararımı da almış gitmiş. Ya Rab, o benim varım yoğum, o benim merhametli padişahım, neden merhametsiz taş yürekli olmakta? Bir bilseydim. Ya Rab, şu tüten dumanım , şu "Ya Rab" diye feryad edişlerim, ağlayışlarım sevgilinin kulaklarına erişebilecek mi? Sevgilim bunları işitecek mi? Bir bilseydim. Ya Rab, bu coşkunluğum nedir? Yüzüme gerilen perde nedir? Çünkü benim için her şey sensin. Bana bir de sensin, bin de sensin. Her an susarken de söylerken de gözümde senin aşkın, senin hayalin var. Benim rızkım da sensin, zamanım da sensin. Ya Rab "Balçıktan yapılmış beden evi nerede? Can evi, gönül evi nerede? Ey Allah'ım benim ailem nerede?Soyum sopum nerede?" diye feryadlar içinde kalmışım şu kirli dünyada. Ey gönül, sen asıl kendi şehrinden sürülmüşsün, sen burada gurbettesin. Ya Rab kara yüzlü dünya gecesi benim gündüzüme eş olamaz. Benim ilk baharımın arkasından taş yürekli sonbahar gelmez. Ey hislere, hakikatlere perde olan dudaklarım. Hiç susmuyorsunuz; boş yere konuşup duruyorsunuz! Bu manasız davul ne zamana kadar çalınacak? Ah, işte perde yırtıldı gitti!
Mevlana
Reklam