"Yalnızlık alıp karşına kendini,
öteki kendinlerle konuşmaktır.
Bakışmaktır öteki kendinlerle;
dövüşmektir.
Kimi zaman da, öldürmektir
içlerinden sana en çok benzeyeni,
benzemiyor diye.
Yalnızlık, öldürmektir."
126 sayfanın yüreğimde yaşattığı boşluk ve hayatımda edindiği yeri anlatmaya kelimeleri yetiremem. Kitabı ilk okumamın üzerinden birkaç sene geçti. İlk okuduğumda kıyamadığım ve tekrar okumaya bahane olsjn diye çizmemiştim. Şimdi çizdiğim yerlerin hepsini paylaşmak, odamın duvarlarına yazmak, alıntılarla hayatımı tasvir etmek istiyorum sürekli. Öyle güzel ve öyle yüreğimin bir parçası ki artık....