Kalbimde camdan ruhsuz bir kuş taşıyorum. Birgün biri çıkar da bu kuşa bir ruh katar ,kanatlanmasına yardım eder diye çok bekledim ben. Hayatıma giren herkes, o kuşu kalbimden söküp yere çarparak yüzlerce cam parçasına çevirmeyi tercih etti .
Ve onun, Kevok'un sözleri, "İnançları farklı, dilleri farklı, kimlikleri farklı diye insanlar birbirine düşman olmamalı. İnsan bir kimliğe, bir dine, bir dile sahip olarak dünyaya geliyor ve bunlarla büyüyüp yaşıyor. Bunda insanın günahı, suçu ne?"
Kevok da içinden "mala min , mala min" diyor. "Yangınlara kurban edilen hayatlar, mala min... Ölümün damgasını yemiş bu yerin ölüme çıkan yolları, mala min. Ölüm üzerine kurulu hayatlar, mala min... İşte buranın gerçeği, işte bu yaşlı kadın, ölüm ülkesindeki ölülerimiz, mala min..."
Tebessüm ve gözyaşı. Kederli bir tebessüme eşlik eden gözyaşı. Hayatın oyunlarına, çaresizliklerine, hiç hesapta olmayan tuzaklarına başkaldıran birkaç damla gözyaşı.