Sorel

Heidegger’in felsefesinin kalbi "Ölüme Doğru Varlık" (Sein-zum-Tode) kavramıdır. İnsan ancak ölümlü olduğunu anladığında hayatı hakiki yaşar. Aşkı bu kadar devasa kılan şey de tam olarak budur: Zamanın azlığı, ömrün kısalığı ve bu geçici dünyada iki ruhun birbirini bulmuş olmasının o trajik mucizesidir. Mahsun Mirzaoğlu
Reklam
Sanatın hayatın süsü, albenisi olduğu gerçeği benim için apaçıktı. Ancak hayat benim için cazibesini yitirmişken, benim eserlerim başka insanları nasıl cezbedecekti? Kendi hayatımı yaşı- yor olmadıkça, başka bir hayatın dalgaları beni taşıyor oldukça - hayatın bir anlamı olduğuna inandıkça, ama bu anlamı tanımla- yamadıkça- hayatın, sanatın her türündeki yansımaları bana zevk veriyordu; hayata sanatın aynasından bakmak zevkli bir uğraştı. Ne var ki, hayatın anlamını aramaya başlayıp da kendi hayatımı yaşama zorunluluğunu hissetmeye başlayınca, o ayna benim için gereksiz, lüzumsuz, saçma ve acı veren bir şeyoldu. Artık aynada gördüklerimle kendimi avutamıyordum, çünkü aynada durumumun aptalca ve ümitsiz olduğunu görüyordum.
“Şiirde insan yalnızca terk ettiği yerde yaşar" René Char
Reklam