Sorel
@Sorel_
Limana vardığımı sanıyordum ki, kendimi yeniden denizin ortasına fırlatılmış buldum
G.W.Leibniz
Felsefe Yüksek Lisans Tez
238 okur puanı
Ekim 2018 tarihinde katıldı
Reklam
Sanat, kişinin kendi benine duyduğu şiddetli aşktır; bu "ben"in de inzivada ve yalnızlıkta aranması gerekir...
Sanat, insan denen varlığın ilk duygularını ve imgelerini keşfettikten sonra bunu ifade etme olanağından müteşekkildir bana kalırsa. Birçok tanım yapılabilir sanat için. Geçmişte de bugün de ifade olanaklarının çeşitliliği mevcutsa bile halen bu güdü insanı sanata yönlendiren bir tavır oldu. Belki de bu nedenle her bir sanatçı, sanata kendi imzasını atmaya çalışıyor. Bilakis her ifade olanağı, kişinin kendini de ortaya koymasıdır. Bazıları tutkuyla bağlı, bazıları gördüklerini resmetmek istedi.
Önceki 1 yanıtı göster
“Töz -nesnellik- kendini tam olarak kurmayı başaramadığı için özne vardır, öznenin yeri yapının tam merkezindeki yarıktadır.
Özne, tözün kendi kendisini kurma sürecindeki başarısızlığının bir sonucu olarak ortaya çıkar.”
Sayfa 13 - “Büyük Öteki’nin varolduğunu değil, varolmadığını farzeder; Gerçek ile simgeselleştirilmesi arasındaki mesafeyi açık tutar.”·Kitabı okudu
Yani özne, imgesel bir illüzyonun sonucu değil, Simgesel yapının Gerçek karşısındaki çaresizliğinin bir sonucudur.
Özne, tözün (yapının) kendini tamamlama eylemindeki bir "hata"dır.
Zizek’in o meşhur esprisiyle: "Tanrı dünyayı yaratırken bir hata yaptı ve o hata biziz."
Ya bu hata bir zorunluluksa?
Özne için zorunluluk özgürlük boşlugu ise?
Hatta şöyle de ifade edebiliriz; zorunluluk özneye özgürlüğü yükleyen bir eylemdir. Sartre’ın "İnsan özgürlüğe mahkumdur" sözünü hatırlatır. Öznenin "tözsüz" olması, onun kendi kendini kurma zorunluluğunu doğurur.
Özne, doğası gereği bir "oluş" ise, onun özgürlüğü bu dönüşümü gerçekleştirebilme gücündedir. Sabit bir "Ben"e sahip olmama zorunluluğu, bizi her an yeniden başlama özgürlüğüne götürür. O zaman hala hata
diyebilir miyiz buna ?
Önceki 1 yanıtı göster
Insan doğası gereği özgür müdür, özgürlük dogasi tarafından belirlenmemişlik durumudur insanın dünyadaki varlığı birçok belirlenim tarafından ortaya konulmuşken, belirlenmemiş olan tek alanın sadece
İnsan doğası gereği özgür müdür, sorusu bir yana insan özgür iradeye sahip midir, diye sormak Spinoza’yı daha anlaşılır kılabilir. Çünkü “özgürlük” mefhumu tek başına bir şey ifade etmez. Özgürlük, neyin, kimin, sorusunu sürdürür. Özgür irade ile belirlenmişlik ve belirlenmemişlik arasındaki asli gerilimi verir bize. Tanrı(Deus) da bu belirlenmişlik ve belirlenmemişlik üzerinden ele alınabilir. Örneğin metinde Tanrı’nın belirlenmemiş tek varlık olduğunu söyler Spinoza. Çünkü doğası gereği şey kendinde nedenini taşır(causa sui) peki Tanrı zorunluluğa göre mi hareket eder yoksa keyfi mi? Burada Natura Naturata da Natura Naturans da belirgin kılınır. Çünkü Tanrı, doğasının zorunluluğuna göre hareket eder. Zorunlu olarak vardır. Peki bu ne tür bir belirlenmişliktir? Bana sorarsan Tanrı, zorunluluk kavramıyla ve nedensellik yasalarıyla sınırlanmıştır ve mutlak anlamda yine özgür değildir çünkü yasayı takip etmelidir. Yani buradaki özgürlük biçimi, Doğa’dır. Ancak bu Doğa anlayışı bilimin anladığı fiziki bir doğa değildir yalnızca. Spinozacılarda bunları irdeleyenleri okudum ancak kendi kavramı tarafından belirlenen, zorunluluk tarafından belirlenen bir Tanrı olduğu konusunu kimsede görmedim. Ben ise bunun da mutlak özgürlük olmadığını düşünüyorum. Kavramı tarafından belirlenen şey nasıl mutlak anlamda özgür olabilir?
Önceki 1 yanıtı göster
