"Çocukken mutlu muydun?"
"İnsan mutluyken mutlu olduğunu bilmez. Yıllar sonra, çocukken mutlu olduğuma karar verdim: Aslında değildim. Ama sonraki yıllardaki gibi mutsuz da değildim. Mutlu olmakla ilgilenmezdim çocukluğumda"
"Başkasının acısını, aşkını anlamak ne kadar mümkündür? Bizden daha derin acılar, yokluklar, eziklikler içinde yaşayanları ne kadar anlayabiliriz?
Anlamak eğer kendimizi bizden farklı olanın yerine koyabikmekse dünyanın zenginleri, hâkimleri, kenarlardaki milyarlarca garibanı hiç anlayabildiler mi? "
"Sence hayatın en güzel yanı neresi?" dedi Ka
Bir sessizlik oldu. "Hepsi!" dedi Necip sır verir gibi.
"Ama hayat bizi mutsuz etmiyor mu?"
"Ediyor, ama o bizim kabahatimiz. Âlemin ya da onu yaratanın değil."