Şeyma Öztürk
@Soztrk
Şu anda okuduğu kitap
Kitap, Nilgün Marmara’nın 1985-1986 yıllarında, eşinin işi nedeniyle bulunduğu Libya dönemine odaklanıyor. Kitap tek bir türden değil; içinde notlar, mektup taslakları, bir tiyatro oyunu ve çeşitli düzyazı parçaları bulunuyor.
Kitabın büyük bir bölümünü, Marmara’nın Libya’dan İstanbul’daki dostlarına ve ailesine yazdığı mektupların taslakları oluşturuyor.
Şairin okuduğu kitaplar üzerine aldığı notlar, Sylvia Plath üzerine yaptığı çalışmalar ve çevresindeki insanlara dair keskin gözlemleri de var.
Ben mektup, günlük okumayı çok severim. özellikle Sylvia Plaht, Selçuk Baran favorim. belki de bu kitaba büyük beklentiyle başladım. okudum evet ama çok bayıldığımı söyleyemem
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
‘Tek başıma kaldıramayacağım kadar çok insan vardı içimde.’
Paris’in en yoksul mahallelerinden birinde, Belleville’de geçiyor hikaye. 10 yaşında, Arap bir çocuk var, adı Momo yani Muhammed.
Annesi onu terk etmiş, eski bir hayat kadını olan ve Auschwitz toplama kampından sağ kurtulmuş yaşlı Yahudi kadın Madame Rosa bakıyor ona. Ama bu öyle sıradan bir bakıcılık değil. Madame Rosa, Yahudi soykırımından sağ kurtulmuş, geçmişinden büyük acıları var. Momo da onun için bir evlat gibi. Kitap, bu ikilinin, yani kan bağı olmayan ama birbirine delicesine bağlı bu anne-oğulun hikayesini anlatıyor. Momo’nun gözünden, yoksulluğun, dışlanmışlığın, ama aynı zamanda insanlığın ve sevginin en saf halini görüyorsunuz.
Madame Rosa yaşlandıkça, hastalandıkça, Momo ona nasıl sahip çıkıyor, onu nasıl korumaya çalışıyor…
hele ki kitabın sonu..
insan olmanın ne anlama geldiğini tekrar anlıyorsunuz. acı ve umut kalbinizde kalıcı bir iz bırakacak ve yaşamın tüm zorluklarına rağmen insanlık onurunun ve sevginin her zaman bir yol bulabileceğini göreceksiniz.
muhteşemdi
Travma ve Hafıza, Aile Sırları, Yas ve Kayıp, Suçluluk ve Sorumluluk, Hayatta Kalma.
çocukluk travmalarının yetişkinlik üzerindeki derin etkilerini ve aile sırlarının yıkıcı gücünü ele alan, psikolojik derinliği yüksek bir kitap.
öncelikle kitabın anlatım yapısı oldukça dikkat çekici; bir bölüm günümüzde geçerken, bir sonraki bölüm geçmişe, kardeşlerin çocukluk yıllarına dönüyor. kitabı okurken adım adım geçmişteki büyük sırra ve aile trajedisine gidiyorsunuz. Günümüzdeki bölümler Benjamin’in gözünden anlatılıyor, geçmişteki olaylar kronolojik olarak ilerliyor ve sonunda iki zaman dilimi birleşerek hikayeyi tamamlıyor. bu zaman atlamaları, merakı canlı tutuyor. kitabı bırakmak istemiyorsunuz.
Roman, annelerinin ölümü üzerine yıllardır birbirine yabancılaşmış üç erkek kardeşin (Nils, Benjamin ve Pierre), annelerinin küllerini çocukluklarının geçtiği göl evine saçmak için bir araya gelmesini anlatıyor.
Yıllar sonra bir araya gelen kardeşler, bu yolculuk sırasında sadece annelerinin küllerini değil, aynı zamanda çocukluklarında yaşadıkları olayların ve aile sırlarının da üzerindeki örtüyü kaldırmak zorunda kalıyorlar.
Kardeşler, alkolik bir anne-babanın gölgesinde büyümüşler. sevgisizlik, ilgisizlik ve kendi sorunlarıyla boğuşmaları, çocukların birbirlerine tutunmalarına neden olmuş, ancak aynı zamanda aralarında karmaşık ve çoğu zaman acı verici bir bağ oluşturmuş.
Kitabın sonuna kadar ailenin geçmişinde büyük bir trajedi olduğunu hissediyorsun ama ne olduğunu tam çözemiyorsun. Son sayfalarda öyle bir ters köşe var ki, tüm kitabı baştan aşağı tekrar düşünmen gerekiyor. Hafızanın insanı korumak için gerçekleri nasıl çarpıtabileceğini inanılmaz bir şekilde gösteriyor. Çok şaşırdım, çok üzüldüm.
Yazardan daha önce Malma İstasyonu okuyup yine çok üzülmüştüm. harikaydı
