Bu devir, sıradan insanın en parlak zamanı; duygusuzluğun, bilgisizliğin, tembelliğin, yeteneksizliğin, hazıra konmak isteyen bir kuşağın devridir.
Fyodor Dostoyevski
Yaşlılar göremese bile, çocuklar o günleri mutlaka göreceklerdi, çünkü bu yüzyıl bitmeden bir devrim, hem de işçi devrimi olacaktı, bu büyük sarsıntıyla toplum tepeden tırnağa değişecek, daha temiz ve daha adil bir düzen kurulacaktı.
Yaşamamız, ölmekten bu kadar korktuğumuz, yaşamak ne işe yarıyor? Uğruna bu kadar alçaldığımız, zulmettiğimiz, haram yediğimiz, insan öldürdüğümüz yaşamak ne işe yarıyor?