Serdar BİLİR
@Srdrblr
Ne okuduğun ve ne yazdığın nasıl biri olduğunu ele verir.
Kitabın teknik bir incelemesini yapmak faydalı olacak mıdır? Bence hayır. Yazar da bunu pek dikkate almamış zaten.
İçerik olarak ise çok zengin, çok faydalı, baştan sona malumat içeriyor, kesinlikle okunmalı gibi tarifler yapmam da pek doğru olmaz. Didaktik, lirik, malumatfuruş veya bir fikrin/ideolojinin doğrudan aşılanması gibi bir durum da yok. Yazarın bir önkabulü, dayatması, veya sık sık tekrarlara düşüp okuyucuyu yıldırması gibi bir durum da yok.
Peki ne var? Kitabı neden beğendim o zaman?
Kitabı beğendim demek yeterli olmaz, bütün gençlerin okuması gerektiğini düşünüyorum. Neden? Çünkü yazar kimseyi dışlamamış, kimseyi abartmamış, her şeyi dışardan görüldüğü şekliyle ele alıp okurlarına sunuyor. Kusursuz bir türkiye sosyolojisi ve türk toplumu fotoğrafı çekiyor. Neleri yaparsak ne olacağını, neleri savsaklarsak ne kaybedeceğimizi tek tek söylüyor. Bu yüzdendir ki okuyalım ve kitabı kendimize bir motivasyon kaynağı yapalım.
Size söylüyorum gençler!
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Kitapta iki kısa bir uzun olmak üzere üç farklı hikaye var. Yazarın diline, anlayışına ve anlattıklarına bakarsak tabi asla üç farklı hikaye var diyemeyiz. Diğer bir çok kitabında olduğu gibi bu kitabında da yazar aslında tek bir şey söylemek istiyor. Onu da tabi okumak isteyenlere bırakıyorum. Herkesin çıkarımı kendine :)
Yazar didaktik olmaktan memnun ve bu konuda teorisyenlerin, eleştirmenlerin, okurların ne dediğine ne söylediğini bakacak gibi de durmuyor. Tarz olarak çok özgüvenli, üslubunun ve edebiyatı tanımlama tarzınının ölümüne arkasında duracağına eminim sıkı bir okuru olarak. Kendi adıma şöyle söylemek istiyorum, genelde didaktik tarz kusur olarak görülür. Hatta bir amatör hatası muamelesi görür. Gerçekten bir çok eserde de bunu gördüm. Vıcık vıcık bir akıl satma halidir didaktiklik edebiyatta. Ancak bunun şu ana kadar tek istisnası ömer faruk dönmezdir. Kalıcı eserler yazan yazarımıza buradan şükranlarımı sunmak isterim.
Okuyun, okutun.
Yaşayan en önemli filozoflardan olan Byung chul han bu kitabında tamamen olumlulaştırılmış bir toplumun aslında içerisinde yakıcı (onun deyimiyle burnout) bir şiddet taşıdığını söylüyor.
Kadim manada şiddet, ötekine karşı varoluşsal bir eylemken modern çağlarda ötekinin de ortadan kalkmasıyla bireyin içinde yaşadığı olumlulaşmış bir şiddete dönüştüğünü belirtiyor.
Özellikle ele aldığı depresyon kavramını bu tezler üzerinden sıkı bir ilişki ile açıklayabiliyor.
Yazarın diğer bir kitabı hariç (güzeli kurtarmak-insan yayınları) bütün kitapları metisten çıkıyor. Diğer eserlerine nazaran bunda çeviri zafiyeti bariz bir şekilde hissediliyor.
Şehbenderzâde filibeli ahmed hilmi, dönemine göre tahkiye dilini en iyi kullanan yazarlardan. Hatta bence, bu alanda en iyilerden. Yazara aynı zamanda, batı tekniğiyle doğu hikayeleri yazması yönüyle modernleşme kavramını en makul seviyede gerçekleştirenlerden diyebiliriz. Yazdıklarında da bu hem doğulu hem batılı olma durumunu görebiliyoruz. Türk edebiyatında bu sebeple de güçlü yer edinmesi gerekirken hep bir şekilde ıskalanmış. Büyüyen ay yayınlarının omun eserlerine olan aşırı ilgisi olmasa belki şimdi sadece amak ı hayal ile biliyorduk kendisini, onlar da kötü yayıncılık ürünleri olurdu muhtemelen.
Demem o ki filibeliyi es geçmeyelim. Kendisinin açtığı bu yolda devam eden başka güçlü yazarların olmamasına bağlıyorum filibelinin kıyıda köşece kalma halini. Eğer romanımız tam ve doğru bir modernleşme yaşamış olsaydı, yazar bunun mihengi kabul edilecekti belki edebiyat teorisyenleri tarafından.
