“Nina?”
“Hımm”
“Neden bu oda içeriden değil de dışarıdan kilitleniyor?”
“Fakat yakından baktığında, yanındaki kişiye gerçekten baktığında, hemen hemen aynı şeyleri göreceksin. Umut. Sevgi. Korku. Öfke. Bir kere yakından baktığında hepimizin birçok yönden benzer olduğumuzu göreceksin. Hepimizin kanı kırmızı akıyor ve canavarların kalpleri bile kırılabiliyor. Sadece hep yakından bakmayı hatırlamalısın”
“Çünkü ‘neredeyse’ anne diye bir şey yoktur. Yedi meleğinden yedi buket.”
“Bir ruhun boşluklarını ne doldurur?”
“Başka birinin ruhunun parçaları..”
“Bu benim mezarımdaki güllerin, senin mezarındaki güllerle aynı kökleri paylaşmayı bırakacağı güne kadar devam edecek. Öldükten sonra bile seni bırakmayacağım küçük cadı. Ben senin canavarınım. Senin çılgınlığınım. Ve sen, sen benim öbür dünyamsın.”
