Sinan Tamuçu
@Stamucu007
Öğretmen
Bülent Ecevit Üniversitesi, Ereğli Eğitim Fakültesi, Türkçe Öğretmenliği
Mersin
46 okur puanıTemmuz 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Reklam
Kartallar uçar mı bir harâbeden
Köprülerden benim yârim geçer mi
Sen neden bu kadar güzelsin, bilmem
Taşırsın yeryüzüne ebedî tohumları
Ben ise kuruyacak bir suyun mahkûmuyum
Avuçlayıp öpüyorum kumları
Bir karadelikten bakarken hayat
Meydan okuyanlar kim bu serâba
Söyle bana hindiba
Sen nasıl bu kadar ceylan koşması
Sen nasıl bu kadar yollar aşması
Sen nasıl bu kadar güneşe meftun
Sen nasıl bu kadar sahra çeşmesi
Ben rüzgâr değilim, dokunmam çiçeklere
Ben kara parmaklı insan değilim
Kirpik uçlarımdan kayar yıldızlar
Bilemezsin, hayal akşamlarında
Renklerini kuşatan
Damıtılmış gözyaşıdır ömrümün
Ben boşluğa üfleyen cellat değilim
Karayele verdim ayaklarımı
Söyle bana, eceli kim tutar perçeminden
Hangi ölü bilmez nereye gittiğini
Sen miydin o mehpâre, o memnû, o dilruba
Söyle bana hindiba
Sen nasıl bu kadar bulut gülmesi
Peyami Safa - "Fatih-Harbiye" Kitap İncelemesi
Peyami Safa’nın Fatih-Harbiye romanı, Doğu ile Batı arasındaki kültürel çatışmayı en yalın ve en çarpıcı biçimde ele alan eserlerinden biridir. İki semt —Fatih ve Harbiye— yalnızca mekân değil, iki ayrı ruh, iki ayrı değerler dünyasıdır.
Romanın merkezinde Neriman vardır: Fatih’in samimi sokaklarından, Harbiye’nin ışıklı salonlarına sürüklenen bir genç kız. Macit’in cazibesiyle gözleri kamaşan, kendi öz kültürünü küçümseyip Batılılığın yüzeysel parıltısına kapılan bir figür. Karşısında ise Şinasi durur; vakar, sadelik, sabır ve vicdanın temsilcisi. Onun sessizliği, sabrı ve değerlerinden ödün vermemesi, Doğu’nun asaletini gösterir.
Eserin belki de doruk noktası, Ferit’in evinde yapılan tartışmadır. Burada Ferit, Şinasi, Faiz Bey, Muammer ve Şeref Hoca, genç Türkiye’nin yanlış Batı hayranlığını eleştirir: Batı’nın teknik ve bilimsel ilerlemelerinden faydalanmak gerekir, ama bu özentiye dönüşmemeli; kendi kültür ve değerlerimizi hor görmek, köklerimizi terk etmek medeniyet değil, köksüzlüğü beraberinde getirecektir. Peyami Safa, medenileşmenin özünü böyle çizer: “Medenileşelim, ama köksüzleşmeyelim.”
Romanın sonunda Neriman, bir Rus kızının trajik hikâyesi üzerinden kendi hatasını fark eder. Yabancı bir parıltının peşinde özünü kaybetmenin ruhsal çöküşe yol açacağını anlar ve Fatih’e, ailesine, Şinasi’ye döner. Bu dönüş, bir pişmanlık kadar bir uyanıştır da.
Dil ve Üslup
Romanın dili, dönemine uygun olarak pek sade sayılmaz. Osmanlıca, Arapça ve Farsça kökenli birçok kelime içeriyor. Günümüz Türkçesinden uzaklaşmış bu kelimeler, özellikle yeni nesil için okumayı zaman zaman zorlaştırabilir. Ancak bu durum, eserin tarihî değerini ve atmosferini de güçlendiriyor.
Değerlendirme
Fatih-Harbiye, yalnızca bir aşk üçgeni değil, bir toplum muhasebesidir. Bugün hâlâ
SAVAŞ ve AÇLAR
Tür : Toplumcu-Gerçekçi Roman
Tema : Savaş, adaletsizlik, açlık, yoksulluk, insanlık onurunun ayaklar altına alınışı...
Konusu : Hasan İzzettin Dinamo’nun Savaş ve Açlar romanı, savaşın ve yoksulluğun sıradan insanlar üzerindeki yıkıcı etkilerini çarpıcı bir gerçeklikle ortaya koyar. Hikâye, Şakire ve çocuklarının hayatta kalma mücadelesi üzerinden ilerler. Açlık, hastalık, ölümler ve umutsuzluk içinde süren yaşamın dramatik akışı, bireysel trajedilerin arkasındaki toplumsal kırılmaları gösterir.
Neden Okunmalı?
1. Dünya Savaşı yıllarında Anadolu halkının yaşadığı trajediyi, sefaleti, zorlukları, hayatta kalma mücadelesini, savaşın beraberinde getirdiği sosyal, ekonomik, psikolojik yıkımı, insan onuru, vicdanı ve haysiyetini nasıl yıprattığını anlamak için mutlaka okunması gereken bir eser olarak görüyorum. Lütfen okuyun ve çevrenizdekilere okutturun. Savaş yıllarını anlatan hiçbir eser, okuduğunuz hiçbir kitap, izlediğiniz hiçbir belgeselin göstermediği, sunmadığı şeyleri gösterecek size.
Kişisel notum : 10/10
