‘Ben’, der Zerdüşt, ‘bir gezgin ve dağcıyım; düzlüklerden hoşlanmam ve görünüşe göre uzun süre kıpırdamadan duramam. Beni bekleyen kader her neyse, yaşayacak daha neyim varsa, yürümek ve dağa tırmanmak olacak içinde: Kişinin tecrübe edeceği her şey nihayetinde hep kendidir.’
Nietzsche
"Çima em her tişti - jiyan, wext, însan û însaneti, evin, kéfxweşi, keser û jan, azadi.. ji hev vediqetinin, lime lime dikin û paşe jt wan didin ber hev?... Bi vi awayi, yane bi ji hev veqetandin û li ber hevdanè xirabiya heri mezin em, bi xwe, li xwe dikin. Sinor, qeyd û sert: me ji me, ji însan û însanetiyê bi dûr dixinin..."
Ben yüreğini yitirmiş bu zamandan korkuyorum ben bunca elin boşunalığını düşünmekten bunca yüzün yabancılaşmasından korkuyorum ben geometri dersini delicesine seven bir öğrenci kadar yalnızım ve sanıyorum bahçe hastaneye kaldırılabilir.