Yazarın kendi hayatını anlattığı giriş kısmını çok samimi buldum.Anlatımı akışkandı.Spiritüel bi yanım olmadığı için bazı yerleri anlamakta zorlandım,dolanıklık ya da çift yarık deneyiniyse anlamadım bile.Ama gerçek sadece bizim sınırlı duyularımızla algıladığımız kadar bizim için diyor kitap,yani morötesi ışınları görmüyor olmamız ya da belli bir dalgaboyu aralığı dışında sesleri duymuyor olmamız olmadıkları anlamına gelmez diye ekliyor.Olabilir,ben ikna oldum.Bana yeni bi pencere açtı.
Okuyun.Belkide yaşadığınız saçmalıklar küçükken yaşadığınız ama başka türlüsünübilmediğiniz için bir sorun olarak algılamadığınız travmaların sonucudur.Belki içinizde hissettiğiniz boşluğun nedenini bulursunuz.Aşırı yeme bozukluğu,ya da geliştirdiğiniz başka bağımlılıklar için kendinizi affedersiniz.Belkide hiç bi işe yaramaz ama genede okuyun.Anne olan herkese tavsiye ediyorum daha iyi anne olabilmeleri için ,ve de içinde anne yarası taşıyanlara.
Keşke daha önce okusaydım.Sanırım seneye bir daha okuyacağım.Ama çeviri çok önemli.Daha önce okuyamayıp yarım bırakmıştım.Tavsiyem Mazlum Beyhan çevirisidir.
Başarılı ,okunmaya değer bir kitap.diğer Khaled Hosseini kitapları gibi birbirinden alakasızmış gibi duran insanların hayatlarının nasıl birbiriyle kesişiverdiğini görüyorsunuz.acıların,sevgilerin ,duyguların evrensel olduğunu algılıyorsunuz.yazarın psikolojik tahlilleri çok başarılı,karakterlerin ruh durumlarını fevkalade anlatıyor.birbirinden istemeden ayrılan iki kardeş ve bu olayın o kardeşlerin karşılaştığı bir çok insan hayatı üzerine tuhaf bir şekilde etkili olması.en ironik bulduğumda Nebi 'nin Nila wahdatiye aşık olması,ama ömrünü onun kocası Süleyman'ın yanında geçirmesi.neye niyet neye kısmet:)