Beni çok yalnız bıraktın,anlıyor musun? Üstelik ben bu yalnızlığı senden gizleyeyim diye kıvranırken, sen beni avucunda tutmak azmiyle nelere el atmadın.
Bazen bir sevgili için her şey bırakılır yüzbaşım. İnsan bir öfke ânında arkadaşını, bir buhran dakikasında kendisini öldürebildiği gibi, aşk denen hastalığın şiddetlendiği bir sırada da istikbalini, hâlini, mazisini, her şeyini feda edebilir.
Durup dururken mi körleştin? Bakarken körleştin. Bakarken körleştim. Fazla dikkat ettim, her şeyi görmek için. Gözlerim buna dayanmadı. Hayır gözüne beyaz doldu da körleştin. Hani insan yaşaya yaşaya yaşamaya körleşir. O kadar hayat düşkünü olur ki, hayat mayat kalmaz artık ortada. Aslı kaçar, adeta temsilini inşa edecek edimlerle sürüklenir.