Le rouge et le noir

Le rouge et le noir
@Stlcndhl
Beni çok yalnız bıraktın,anlıyor musun? Üstelik ben bu yalnızlığı senden gizleyeyim diye kıvranırken, sen beni avucunda tutmak azmiyle nelere el atmadın.
I hope death feels like peace.
Edward Munch-Ölüm ve Çocuk (1889) ”Munch’un annesi vefat ettiğinde kendisi de beş yaşındaymış. Çocuğun kocaman açtığı mavi gözleri korku ve çaresizlikle bakıyor. Ama beni tablonun önünde uzun süre tutan şey farklıydı: Çocuk kulaklarını elleriyle sımsıkı kapatmıştı. Hiçbir şey duymak istemiyorum, bana hiçbir şey söylemeyin!” Bahçıvan ve Ölüm, sayfa 144
Birlikte okumalar yaptığım, müzik dinlediğim, ders çalıştığım, bir şeyler izlediğim ve her gece birlikte uyuyup birlikte uyandım kızımı kaybettim. Ona olan sonsuz sevgimi unutmamasını ve ona kavuşmayı bekleyeceğimi bilmesini isterdim. Sevgi pamuklarında büyüttüğüm kızım iyiki hayatımdaydın. Sensiz olmak da okumak da zor gelecek bana artık. Seni çok seviyorum, huzur içinde dinlen❤️
Bitişlerin Mutluluk Hayali
Yaşamın bitecek olma güvencesi ne kadar iyi. Ya ölemeseydik? Ölümden değil ölememekten korkuyorum. Sonu olacağını bilince katlanma ihtimali artıyor insanın yaşamaya. Yine o eski günlerden bir gün gibi işte