Le rouge et le noir
@Stlcndhl
Beni çok yalnız bıraktın,anlıyor musun? Üstelik ben bu yalnızlığı senden gizleyeyim diye kıvranırken, sen beni avucunda tutmak azmiyle nelere el atmadın.
412 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
Bulmak için aramayı öğrenmek
İbrahim kendi hayatını kaybederek çıktığı bu yolculukta bizi de yanına aldı.
Fantastik görünen, çoğu zaman “her şey rüyaydı şimdi uyanacak” dedirten ama çokça gerçek bir kitap.
Belirli bir amaç gütmeden başladığım için oldukça mutlu olmakla beraber tüm yaşayışımı bana sorgulatan, bunu yaparken sürükleyicilik ve merak uyandırıcılık adına hem çabasız hem de en çok çabayla bu okumayı tamamlatan muazzam bir eser oldu. 
Güray Süngü, tanımayanların tanışması gereken eşsiz bir yazar. Şimdiye kadar epey kitap okudum, okumadığım daha milyonlarca var ancak okuduğum her kitabında o kadar kendine özgü bir dil, anlatış veya hikaye gördüm ki her seferinde şaşkınlık içinde kaldım. Popüler olmak değil de fark edilip değerinin şimdiden bilinmesi gerek.
Kitabı tamamen hazla ve hayranlıkla bitirdim az önce, neler yazabilirim bilmiyorum ama dönüp bu incelemeyi okurken neler hissettiğimi görmek istiyorum. Kitabın özetini yazmak onu unuttukça tekrar okumak isteğime gölge düşürür diye özenle kaçtığım bir durum ama sahiden senin ismin neden İbrahim?
Güray Süngü, tanımayanların tanışması gereken eşsiz bir yazar. Şimdiye kadar epey kitap okudum, okumadığım daha milyonlarca var ancak okuduğum her kitabında o kadar kendine özgü bir dil, anlatış veya hikaye gördüm ki her seferinde şaşkınlık içinde kaldım. Popüler olmak değil de fark edilip değerinin şimdiden bilinmesi gerek.
Kitabı tamamen hazla ve hayranlıkla bitirdim az önce, neler yazabilirim bilmiyorum ama dönüp bu incelemeyi okurken neler hissettiğimi görmek istiyorum. Kitabın özetini yazmak onu unuttukça tekrar okumak isteğime gölge düşürür diye özenle kaçtığım bir durum ama sahiden senin ismin neden İbrahim?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Korkunç bir önsöz ardından gayet hoş tatlı bir kitap okumuş oldum.
Normalde önsözleri seven, gayretle okuyan bir insan olarak çok gereksiz gördüm o 90 sayfayı. Tez gibi yazılmış, fazlaca tekrara düşmüş ve 15 sayfaya sığabilecek şeyi genişletip 90 sayfa haline getirmiş olarak gördüm. Mesela 4. Bölümde yer alan 5 ile işaretlenmiş alanın açıklaması da çok gereksizdi. Önsöz kitaba dair hevesimi ciddi oranda azalttığı için asıl kitabı da düşük motivasyonda okudum maalesef.
Ardavirafname genel hatlarıyla dönemi için oldukça önemlidir buna eminim ancak günümüz okuru olarak bu tarz metinler ve din bazlı eserleri fazlaca gördüğümüz için hayatımda bir boşluğu tamamladı desem tamamen yalan olur. 
Dante Alighieri den 
İlahi Komedya eserini okumak için son kitap olduğu için okudum tamamen. Kurallar çerçevesinden oluşan, hoş bir kapağa sahip, zorunlu olmadığı zaman bir okurun merak edeceği unsurlara sahip olmayan bir eser. Çok yerdim, sebebi gerçekten okuma motivasyonumu düşürmesi ve yıllardır okumak için can attığım ve yol aldığım İlahi Komedya’ya beni biraz uzaklaştırmasıdır.
Daha iyi kitaplar okumak dileğiyle..
Dante Alighieri den İlahi Komedya eserini okumak için son kitap olduğu için okudum tamamen. Kurallar çerçevesinden oluşan, hoş bir kapağa sahip, zorunlu olmadığı zaman bir okurun merak edeceği unsurlara sahip olmayan bir eser. Çok yerdim, sebebi gerçekten okuma motivasyonumu düşürmesi ve yıllardır okumak için can attığım ve yol aldığım İlahi Komedya’ya beni biraz uzaklaştırmasıdır.
Daha iyi kitaplar okumak dileğiyle..
Bir yıldan fazla süren bu yolculuğun sonuna geldik. Troa yıkıldıktan sonra Odysseius da dönünce eve ne oldu Danao’lara diye düşünmeyelim diye sağolsun Vergilius tamamlamış hikayeyi. Çok da kısa bir sürede yazmış eserin destan olduğunu göz önünde tutarsak.
Homeros’nun iyi bir öğretmen gibi yolunda gittiği bu eser bizim gibi düz insanların “harikaydı”, “akıcıydı, fena sardı” veya “hiç sevmedim” diye yorumlamaya pek haddinin olmaması gereken bir oluşum. Destanın da özeti olmaz bence, anlatılan her ne kadar bir savaş ve serüvense asıl insanın aldığı bunların çok ötesinde.
Sırasıyla mitoloji okumalarına başladığım zamanlardan beri okuduğum eserler bir hikaye veya mitos olmaktan öte, insanın kendisini veriyor bana. Yakılan ağıtlar, tüm o içşel çatışmalar ve insan ilişkileri aradaki yüzyıllara rağmen hiç değişmeden geliyor bugüne ve muhtemeldir ki yarınlara.
Hem bu kadar şey yazıp hem de hiçbir şey anlatmamak da biraz bilinçli bir eylem benim yaptığım. Ben destanı anlatamam size, kimse kimseye anlatamaz. Bu yolculuklarda tek başımıza olmalıyız, kendi gelişiminde insan yalnız ilerlemeli.
Sırada Dante Alighieri’den 
Yeni Hayat var. Sonra İlahi Komedya ile bitiyor serüvenim. Belki de yeni başlıyor bilmiyorum. Ama bu, şuana kadarki mitoloji okumalarım bana ve ruhuma o kadar iyi geldi ki.. Her gün kendimizi daha çok bulup, daha ilerleyebileceğimiz günler diliyorum hepimiz için. Selam olsun LAVINIA!
Dante Alighieri’den Yeni Hayat var. Sonra İlahi Komedya ile bitiyor serüvenim. Belki de yeni başlıyor bilmiyorum. Ama bu, şuana kadarki mitoloji okumalarım bana ve ruhuma o kadar iyi geldi ki.. Her gün kendimizi daha çok bulup, daha ilerleyebileceğimiz günler diliyorum hepimiz için. Selam olsun LAVINIA!
Uzun zaman sonra kalbime ilk kez bu kadar dokunan bir kitap okudum. Halbuki yine raflarda elime uzandı kendisi, bilinçli bir seçim değildi. Kalbim ve ruhum seçti.
O kadar harikaydı ki aşka susamışlığımı daha da arttırdı. Gerçek bir aşkın bu kadar kalbe dokunur işlenişi de cabası. Çok çok mutluyum.
Yatağımın yakınında bulundurup ara ara aç ruhumu serinletmek için okumak istiyorum.
Rastgele bir gün, rastgele bir saatte kitapçıda görür görmez edinmiştim diğer kitabını sevdiğim için. Ne arkasını okudum ne de araştırdım. Mükemmel bir kitap olduğunu hissetmiştim ve yanılmadım da.
Dün kendime yeni yılda okumak için kitaplar seçerken kenara ayırdım seni. Seçilenlerden bile önce okunmalıydın. Dün ilk sayfana göz attığımda çok dokunaklı bir kitap olacağını anlamış olmalıyım ve tam da az önce sonsözde tutamadım artık kendimi.
Roman..Türün roman olarak yazıldığı için bir yerde şüpheye düştüm. Acaba kurgu mu okuyorum dedim ki bu fikir benim hoşuma gitmemişti. Bu kadar içselleştirdiğim bir eser kurmaca olmamalıydı ve maalesef gerçekten de kurmaca değildi.
Hiç bu kadar yakın birini kaybetmedim ölmek anlamında, tanıdıklarım ölünce hissedemedim bile ve bu beni korkuttu hep. Sorunluyum sandım. Ama bir sayfada anlattığın bir kadının hikayesi benim için netleştirdi her şeyi. Ölümün kabullenişi zaman alabiliyor, bir anda çökebiliyor.
Hayatımdan eksilen insanlar hep ölürmüş gibi gitti, yas tutmak konusunda tecrübesiz kalamadım. Hatta içimde bir mezarlık saklarım. Dün bu kitaba başlarken bir şeyi farkettim kendimle ilgili. Oluşan mezarlık kişileri saklamıyormuş. Benim bir zamanlar sevilebildiğim anıları saklıyormuş.
Her neyse, o kadar güzel aktı gitti ki kitap. Teşekkür ediyorum sevgili yazarım. Bu kadar ağır bir konuyu bir eser haline getirdiğin için. Eminim herkes kendine dair bir şeyler bulmuştur bu kitapta. Ne zaman bilmiyorum ama çok yakında buralar okurlarınla dolup taşacak.
Minnetlerimle..
