Le rouge et le noir
@Stlcndhl
Beni çok yalnız bıraktın,anlıyor musun? Üstelik ben bu yalnızlığı senden gizleyeyim diye kıvranırken, sen beni avucunda tutmak azmiyle nelere el atmadın.
413 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
Okuma hevesimi geri getirecek, motive edici, merak unsuru yüksek kitap önerisi alabilir miyim, arkadaşlar?🫤
Şimdiden teşekkür ederim 🙏📚☕️
Le rouge et le noir
Fournier ve Pavese öneririm bu alanda. London da iyi gelir tabi
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Sevgili okurlar, bu kitap gerçekten korkunç!
Yanlış anlaşılmasın, dili veya edebi değeri açısından güçlü, insan izlenimlerinde de detaylı ancak olaylar korkunç. İlk yarısı epey merak uyandıran bir halk hikayesiyken ikinci yarısı kesinlikle bilmek istemediğim, insanlara inancımın bitmesine yaklaştıran ve güven sorunu oluşturan davranışlara yer veriyor oldukça.
Otomatik Portakal kadar korkunç davranışlar var, sorun da bunların çoğunun çok yüksek bir oranla farklı yerlerde yapıldığı.
Ben Meksikada insanların düşünce, davranış ve hayatlarına dair bir bakış elde ederim diye düşünmüştüm. Kasırga, Meksika, sıcak hava filan derken kendimi cehennemde buldum diyebilirim. Bitti sandıkça yeniden başladı. Brendo'nın kısmı bahsettiğim kısım, oldukça uzun da.
Cinsellikten bahsetmesi bir kitabı değersiz yapmaz ancak bu şekilde açık açık ve ürkütücü detaylara yer vermesi beni çok çok zorladı. Bitsin artık diye dua ederken buldum kendimi.
Edebi açıdan gayet iyi, dili de akıcı. Rahatsız olmayacaksanız deneyin derim.
Okuyanlardan ricam Cadı'nın kızı nasıl oraya geldi ve o olay olurken neredeydi? Bitince ona ne oldu gibi konularda benim gözden kaçırdığım veya nokta bulma çabamda yarım yamalak geçtiğimden dolayı bilmediğim bu üç şeyi anladılarsa bana yorumda belirtmeleri.
İyi okumalar diliyorum.
Esra Güvercin isimli okura yanıt verildi
Le rouge et le noir
Öncelikle yorumunuz için oldukça teşekkür ederim. Kitabın üzerinde belirli bir zaman geçtiği için çok net hatırlayamasam da şöyle bir durum var, ilk başta ben de iki karakterin aynı olabileceğini düşünsem de kitapta çok fazla yerde cadı ve cadının kızını aynı ortamda anlattı. Cadı zaten kuir orası çok net ki kadın değil, çocuk yanında büyüdü diye anlatıyordu. Hatta onların “partilerinde” masanın altına saklanıyordu. Bu durumlar engelledi benim için o ihtimali ama dediğim gibi biraz bulanıklaştı artık kitap benim için. Hatta sonunda cadı ölünce evden çıkıp uzaklara gittiğini anlatıyordu. Belki çok yanılıyorumdur, o durumda tekrar bir okumayı düşünebilirim eseri ancak içindeki sıkıntılı kısımlardan dolayı ne zaman cesaret ederim bilemedim. Umarım kitabı sevmişsinizdir genel olarak. İyi okumalar dilerim
bu kadar düşük bir puan vermeyi hiç istemezdim ama kendimi zorlayıp 4 anca verebiliyorum. aldığım -alamadığım keyfi hesaba katarak puanladığımda 2 puan verirdim ama beklentilerimin hatrı icin en azından 4 vereyim dedim. bir de klasik ya hani, klasik olduğu için yüksek puan vermeye şartlı bir insan değilim ama bu yazara ayıp edecekmiş gibi hissettim nedense.
neyse
size konusunu anlatayım: küçük bir köyde doğuştan büyücülük yeteneklerine sahip, ama aldığı tek eğitim cadı teyzesinin ona öğrettiklediyle sınırlı olan küçük bir çocuk çevik atmaca, bir gün köyünü olası bir katliamdan büyüyle kurtarınca namı yayılır, büyük bir büyücü olan ogion'un kulağına bile gelir. daha sonra ogion çevik atmaca'nın köyüne gelip onu eğitmek için yanına alır, hatta ona ismini bile kendisi verir ged. ged bir süre ogion'un yanında eğitim aldıktan sonra iyice gelişmek için büyücülük okulunun bulunduğu roke adası'na gider. olaylar okula geldikten sonra başlar. gün geçtikçe daha da hırslanan ged, bir gün kibrinin kurbanı olarak yapmaması gereken bir büyüyü yapar ve karanlık bir ruh'u serbest bırakır.
kitabı parça parça yorumladığımda beğendiğimi fark ettim. şöyle söyleyeyim yani, her ne kadar yeterince açıklanmadığını düşünsem de evren güzel, büyücülük olayları ilgi çekici, karakterler iyi, verdiği mesajlar çok iyi, diyaloglar muazzam ama bir arada bir bütün oluşturmuyorlar. betimlemeler olduğu zamanlar güzeldi ama çoğunlukla yoktu. karakterlerin neye benzediğini bilmiyoruz, eğitim aldıkları büyücülük okulunun nasıl bir yer olduğunu bilmiyoruz, yayınevi sağolsun iki sayfaya kıyamayıp haritayı minnacık bastığı için ne zaman neredeler anlayamıyoruz ve bize betimlenmediği için gözümüzde de canlandıramıyoruz. daha doğrusu ben yapamıyorum. genel olarak akıcı da değildi kitap. okurken hep
Le rouge et le noir isimli okura yanıt verildi
Le rouge et le noir
Sümeyye first of her name mother of cats seri bitince yazacağınız incelemeye lütfen etiketleyin beni, merak ediyorum beğenecek misiniz. Eksik kısımlarını ben de görmüş olurum böylece✨ Seri genel olarak hem çok gerçekçi ve gündelik hem de fantastik olduğu için ilginç gelmişti bana. İnsan aynı insan, davranışlar aynı ama ejderhalar cadılar bir arada yaşıyor, insanlar da genel olarak dışlamıyor. Dinazorlarla yaşamak gibi😅 Diğer fantastik kitaplar çok çok farklı olduğu için algılamak, hayal etmek zor gelmişti. Bu kitapta herkes normal insan görünümünde olduğu için öyle aman aman detay vermese de bir görünüş oturtabilmiştim. Tek sevmediğim kısım başkarakterin hızlı yaşlanmasıydı, kitap tüm hayatı boyunca geçiyor ve çoğu döneminde daha yaşlı ilk kitaba göre. Spoiler yok merak etme😅 Serideki bir kitap tamamen okula ait hatta diğer öğrencilerden bile bahsediyor, ana karakter her kitapta aynı kişi değil. Yani bitince eminim ki eksik gelen yerler oturacaktır. Güzel okumalar diliyorum🪻✨bu kadar düşük bir puan vermeyi hiç istemezdim ama kendimi zorlayıp 4 anca verebiliyorum. aldığım -alamadığım keyfi hesaba katarak puanladığımda 2 puan verirdim ama beklentilerimin hatrı icin en azından 4 vereyim dedim. bir de klasik ya hani, klasik olduğu için yüksek puan vermeye şartlı bir insan değilim ama bu yazara ayıp edecekmiş gibi hissettim nedense.
neyse
size konusunu anlatayım: küçük bir köyde doğuştan büyücülük yeteneklerine sahip, ama aldığı tek eğitim cadı teyzesinin ona öğrettiklediyle sınırlı olan küçük bir çocuk çevik atmaca, bir gün köyünü olası bir katliamdan büyüyle kurtarınca namı yayılır, büyük bir büyücü olan ogion'un kulağına bile gelir. daha sonra ogion çevik atmaca'nın köyüne gelip onu eğitmek için yanına alır, hatta ona ismini bile kendisi verir ged. ged bir süre ogion'un yanında eğitim aldıktan sonra iyice gelişmek için büyücülük okulunun bulunduğu roke adası'na gider. olaylar okula geldikten sonra başlar. gün geçtikçe daha da hırslanan ged, bir gün kibrinin kurbanı olarak yapmaması gereken bir büyüyü yapar ve karanlık bir ruh'u serbest bırakır.
kitabı parça parça yorumladığımda beğendiğimi fark ettim. şöyle söyleyeyim yani, her ne kadar yeterince açıklanmadığını düşünsem de evren güzel, büyücülük olayları ilgi çekici, karakterler iyi, verdiği mesajlar çok iyi, diyaloglar muazzam ama bir arada bir bütün oluşturmuyorlar. betimlemeler olduğu zamanlar güzeldi ama çoğunlukla yoktu. karakterlerin neye benzediğini bilmiyoruz, eğitim aldıkları büyücülük okulunun nasıl bir yer olduğunu bilmiyoruz, yayınevi sağolsun iki sayfaya kıyamayıp haritayı minnacık bastığı için ne zaman neredeler anlayamıyoruz ve bize betimlenmediği için gözümüzde de canlandıramıyoruz. daha doğrusu ben yapamıyorum. genel olarak akıcı da değildi kitap. okurken hep
Le rouge et le noir
Bu bir seri, o yüzden tamamı bitince yorum yapmanız daha isabetli olurdu. Açıklanmadı denilen her şey tüm kitaplar bitince açık oluyor. Sevmediyseniz devam etmeyin tabi ama epey başarılır bir seridir. İlk kitap tek başına yorumlanıp 4 puanı vermek içim yeterli değil. Güzel okumalar, umarım ileriki kitaplarında size kendini sevdirebilir✨
Sevgili okurlar, bu kitap gerçekten korkunç!
Yanlış anlaşılmasın, dili veya edebi değeri açısından güçlü, insan izlenimlerinde de detaylı ancak olaylar korkunç. İlk yarısı epey merak uyandıran bir halk hikayesiyken ikinci yarısı kesinlikle bilmek istemediğim, insanlara inancımın bitmesine yaklaştıran ve güven sorunu oluşturan davranışlara yer veriyor oldukça.
Otomatik Portakal kadar korkunç davranışlar var, sorun da bunların çoğunun çok yüksek bir oranla farklı yerlerde yapıldığı.
Ben Meksikada insanların düşünce, davranış ve hayatlarına dair bir bakış elde ederim diye düşünmüştüm. Kasırga, Meksika, sıcak hava filan derken kendimi cehennemde buldum diyebilirim. Bitti sandıkça yeniden başladı. Brendo'nın kısmı bahsettiğim kısım, oldukça uzun da.
Cinsellikten bahsetmesi bir kitabı değersiz yapmaz ancak bu şekilde açık açık ve ürkütücü detaylara yer vermesi beni çok çok zorladı. Bitsin artık diye dua ederken buldum kendimi.
Edebi açıdan gayet iyi, dili de akıcı. Rahatsız olmayacaksanız deneyin derim.
Okuyanlardan ricam Cadı'nın kızı nasıl oraya geldi ve o olay olurken neredeydi? Bitince ona ne oldu gibi konularda benim gözden kaçırdığım veya nokta bulma çabamda yarım yamalak geçtiğimden dolayı bilmediğim bu üç şeyi anladılarsa bana yorumda belirtmeleri.
İyi okumalar diliyorum.
Alyssa isimli okura yanıt verildi
Le rouge et le noir
Ben Cadı'nın kızının asıl kişi olacağına emindim bile ikinci bölümün başında. Kitap o kadar yüzeysel geçti ki o karakteri cidden niye tanıttı diye de düşündüm. İleriki kısımlarda evi Cadıyı filan anlatırken hiç yoktu ortamda. Ya yarım bir kitap ya da ikincisi yazılacak diye umularak ilerlenmiş diyeceğim ancak mümkün olduğunu sanmam. Üzdü bu konu beni