Su Eda
@Su_eda_
33 okur puanı
Ekim 2022 tarihinde katıldı
Gece Yarısı Kütüphanesi, bitirdikten sonra iyi ki okumuşum dediğim kitaplar arasında yerini aldı.
Hayatta farkında olmadan ya da farkında olarak birçok seçim yaparız. Bu seçimlerini değiştiğinde hayatımızın nasıl olabileceğini hiç düşündünüz mü? Gece Yarısı Kütüphanesi insana işte tam da bunu sorgulatıyor.
Seçimlerimiz farklı olsaydı eğer belki hayatımız daha iyi olurdu. Belki de daha kötü. Kitap bize başta bunu sorgulatsa da sonradan yaşamımızın iyi ya da kötü olmasının kendi elimizde olduğunu vurguluyor, pişmanlıklarımızın değil.
Hangi yolu seçerek seçelim onu iyi ya da kötü kılan bizleriz. Eğer mutlu bir hayat yaşamak istiyorsak değiştireceğimiz en önemli şey bakış açımız olmalıdır. Çünkü bakış açımız değiştikçe farkındalığımız artar.
Okumadan önce çok fazla duyduğum ve bende büyük bir beklenti yaratan kitap Martin Eden!
Martin Eden kaba bir denizciyken kitapları çok satan bir yazara evriliyor. Ve bu evrimin en büyük sebebi aşk.
Martin burjuva sınıfından bir kıza aşık oluyor. Aslında Martin'in Ruth'a aşık olması hem büyük bir şans hem de büyük bir talihsizlik.
Martin aşık olduğu kişiye layık olabilmek için hayatını tümden değiştiriyor. Önceleri kitap okumazken ve konuşma dili berbatken Ruth'tan sonra hem dilbiligisini geliştiriyor hem de kelimenin tam anlamıyla bir kitap kurdu oluyor. Öyle ki bu süreç onu yazarlığa yönlendiriyor.
Okurken Martin'in yaşadıkları için o kadar fazla hayal kırıklığı yaşadım ki. O hep aynı kişiydi fakat herkes onu ünlü bir yazar olduktan sonra önemsemeye başladı, kendi ailesi bile. Ve onu yaşadığı sona da tüm bunlar sürükledi.
Bu kitap en sevdiklerim arasında zirveye oynuyor.
Yeraltı adamının düşüncelerini anlamak için biraz yorulsak da anladıktan sonra ne kadar derin olduklarını görüyoruz.
Kendi iç dünyasında sürekli bir çelişki halinde. Bu yüzden anlamamız biraz zorlaşıyor.
Aslında her insan da kendi içinde bir çok çelişkiye düşmüyor mu? O zaman Dostoyevski bu eserinde her birimizden bir parça almış diyemez miyiz?
Yeraltı adamının hırçınlığı, öfkesi, kendini sürekli haklı çıkarmaya çalışması, düşüncelerinin birbiriyle olan zıtlığı...
Hepimiz yeri geldiğinde hırçın oluruz, öfkeleniriz, kendimize göre çoğu zaman haklıyızdır, çoğu zaman kafamızın içindeki zıt düşünceler birbirine savaş açar.
Bu kitap aslında hepimizden bir parça taşıyor. Sadece anlatımı biraz farklı.
Ne zaman öleceğinizi bilerek yaşasaydınız ne hissedersiniz? Ölüm bir nefes kadar yakınınızda olsa, sevdiklerinizi gördüğünüzde son görüşünüz olduğunu, yediğiniz yemeğin bu dünyada midenize girecek son lokma olduğunu bilseydiniz ne yapardınız?
Çok korkunç geliyor kulağa ama idam mahkumlarının hepsi bunları biliyor. Son aldıkları nefesin bile farkına varıyorlar.
Bir adamın idam edilene kadar yaşadıklarını anlatıyor bu kitap. İdamdan kurtulma ümidini, bu ümidin artık gerçekleşmeyeceğini anladığında oluşan çaresizliğini çok iyi hissetmiştim.
Bu kitap beni çok etkilemişti. Okurken idam mahkumuyla empati yapıp sanki idama adım adım yürüyen benmişim gibi hissetmiştim.
Alışılmışın dışında bir kitap. Çünkü bu kitabın baş karakteri şiddetten zevk alan biri. Bol argo dil kullanan biri.
Alex 15 yaşındayken, üye olduğu çeteye birlikte adam dövüp, hırsızlık yapıp, kadınlara tecavüz ediyor. Üstelik bu kadar korkunç şeyleri zevk aldığı için yapıyor.
İşlediği bir suçtan sonra yargılanan Alex ıslah evine düşüyor. Daha sonra kalan cezasını silmek karşılığında bakanlığın yaptığı yeni bir ıslah tedavisi uygulamasına tabi tutuluyor.
Burada Alex bakanlığa göre iyileştiriliyor. Fakat zoraki bir iyileştirmeye, iyileşme diyebilir miyiz?
Alex iyileştirilme hastası oluyor. Evet, bakanlığa göre kötülüklerinden arındırılan Alex asılnda bakanlığın ona verdiği ilaçlar ve izlettiği görüntüler yüzünden hastalanıyor.
Başında etrafa şiddet saçan Alex için hikayenin devamında yaşadıklarına üzüleceğim hiç aklıma gelmezdi.
Evet kötü olunmamalı, kötülük yapılmamalıdır fakat iyilik de dayatılmamalıdır, iyilik aşılanmalıdır.
